ฎีกาที่ 401/2481

ในคดีที่ร้องขัดทรัพย์ที่ถูกยึดตามคำพิพากษาในคดี ล้มละลาย นั้น คดีจะมีทุนทรัพย์มากน้อยเพียงไร ก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง .248 มิได้ทับหรือยกเลิกพ.ร.บ. ล้มละลาย ม.79 การสอบสวนตามพ.ร.บ. ล้มละลาย นั้น เมื่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์เห็นสมควรอาจสั่งให้ผู้เกี่ยวข้องแก่ทรัพย์ของผู้ ล้มละลาย นำพะยานมาให้เจ้าพนักงานสอบสวนก่อนหรือหลังก็ได้ไม่เหมือนการร้องขัดทรัพย์ในคดีแพ่งธรรมดา

จำเลยถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคล ล้มละลาย โจทก์นำเจ้าพนักงานยึดทรัพย์ในร้านยี่ห้อกวงฮะว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยผู้ ล้มละลาย ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าเป็นของตน เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์สอบสวนแล้วสั่งยกคำร้อง ศาลแพ่งมีคำสั่งกลับให้คืนทรัพย์ที่ยึดให้ผู้ร้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำสั่งศาลแพ่งให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ตามคำสั่งของเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ ผู้ร้องฎีกาทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้สืบเนื่องมาจากคดี ล้มละลาย ศาลจะต้องพิจารณาและพิพากษาตาม พ.ร.บ.ลักษณ ล้มละลาย แม้คดีจะมีทุนทรัพย์มากน้อยเท่าไรก็ฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมิได้ทับหรือยกเลิก พ.ร.บ. ล้มละลาย ม.79 ส่วนฎีกาในข้อกฎหมายที่ว่าเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์สั่งให้ผู้ร้องนำพะยานมาสืบก่อนไม่ชอบนั้น เห็นว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับคดี ล้มละลาย เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ไต่สวนตาม พ.ร.บ. ล้มละลาย หาใช่เรื่องขัดทรัพย์ธรรมดาซึ่งต้องพิจารณาตามประมวลวิธีพิจารณาแพ่งไม่ เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์เห็นสมควรก็อาจสั่งให้ผู้เกี่ยวข้องนำพะยานมาสืบก่อนหรือหลังก็ได้ส่วนที่ว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีผิดจากคำพะยานในท้องสำนวนนั้น ได้ตรวจดูแล้วไม่เห็นเป็นเช่นนั้น จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของผู้ร้องขัดทรัพย์เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 401/2481 นายคูงักทรง คูณากร โจทก์ นายโบ้เกียน นายฮ้วงเค้า ยี่ห้อกวงเสง จำเลย นายกวงฮั้ว แซ่ง้วน ผู้ร้องขัดทรัพย์ พ.ร.บ.ล้มละลาย ร.ศ.127 ม. 79 ป.วิ.พ. ม. 183 , ม. 248 , ม. 288