ฎีกาที่ 568/2481

ขายฝากโรงเรือนซึ่งปลูกบน+ที่มีโฉนดแผนที่ต้องไปทำสัญญากันณหอทะเบียนที่ดินมิฉนั้นเป็นโมฆะโจทก์รับซื้อฝากโรงเรือน+จากจำเลย ภายหลังจำเลยได้เอาโรงเรือนรายนี้ไป+สัญญาขายให้ผู้อื่นเป็นการ+โจทก์ แม้จะปรากฎว่าสัญญาขาย+ระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นโมฆะเพราะทำไม่+แบบก็ตาม โจทก์ก็ฟ้องขอให้เพิกถอนสัญญาอันเป็นการฉ้อฉล+ได้

ได้ความว่าจำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาขายฝากโรงเรือนซึ่งปลูกอยู่ในที่หลวงให้แก่โจทก์โดยไปทำสัญญากันที่อำเภอที่ดินรายนี้เป็นที่มีโฉนดแล้ว ครั้นต่อมาจำเลยที่ 1 ได้ขายโรงเรือนรายนี้ให้แก่จำเลย ที่ 2 โจทก์จึงฟ้องจำเลยทั้งสองหาว่าสมคบกันกระทำการฉ้อฉลโจทก์จึงขอให้ศาลเพิกถอนสัญญา ซื้อขาย ระหว่างจำเลยทั้งสอง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนสัญญษ ซื้อขาย ซึ่งจำเลยทั้งสองทำขึ้นนั้นเสีย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าสัญญา ซื้อขาย ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 เป็นโมฆะเพราะการ ซื้อขาย ไม่ได้ทำที่หอทะเบียนที่ดิน เมื่อประเด็นสำคัญฟังไม่ได้ว่าโจทก์มีกรรมสิทธิแล้วก็ต้องพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ เพราะโจทก์ฟ้องในฐานเป็นเจ้าของกรรมสิทธิไม่ใช่ฐานเจ้าหนี้ขอให้เพิกถอนนิติกรรมการฉ้อฉลนั้น ศาลฎีกาตัดสินว่าโรงเรือนรายนี้ปลูกอยู่ในที่ดินที่มีโฉนดแล้ว เมื่อสัญญาขายฝากไม่ได้ทำที่หอทะเบียนที่ดิน สัญญาขายฝากจึงตกเป็นโมฆะ แต่เมื่อพิเคราะห์ดูฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฎว่าฟ้องในฐานเป็นเจ้าของกรรมสิทธิตรงกันข้ามโจทก์ได้ฟ้องโดยชัดเจนว่า จำเลยทั้งสองทำสัญญา ซื้อขาย โรงเรือนรายนี้โดยฉ้อฉลและในคำขอท้ายฟ้องโจทก์ก็ขอให้เพิกถอนนิติกรรมของจำเลยทั้งสองเสีย ที่ศาลชั้นต้นยกประเด็นว่า จำเลยทั้งสองทำสัญญาเป็นการฉ้อฉลทำให้โจทก์เสียเปรียบหรือไม่จึงชอบแล้วและเมื่อปรากฎตามข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสองสนิทชิดชอบกันโดยจำเลยที่ 2 รู้ดีว่าจำเลย ที่ 1 +++++++++ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 568/2481 นางเที้ยน แซ่ล้อ โจทก์ นางหวาน แซ่ตั้ง ที่ 1 , นางเต้าหู้ แซ่ตั๋น ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 237 , ม. 456 , ม. 491 ป.วิ.พ. ม. 172