ฎีกาที่ 531/2481

ทำแร่ดีบุกมาเพื่อจะขายเท่านั้น แต่ยังไม่ทัน ซื้อขาย กันสำเร็จยังไม่มีความผิด ศาลชั้นต้นปรับจำเลย 180 +ศาลอุทธรณ์แก้ให้ปรับ + บาทดังนี้แม้เป็นการแก้ไขมากก็ฎีกาในข้อเท็จจริงได้

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยที่ 1 รับซื้อแร่ซึ่งจำเลยที่ 3,4,5,6 ขุดขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตโดยจำเลยทั้งหมดมิได้รับอนุญาตให้ขายและซื้อแร่ดีบุกได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทุกคนมีความผิดตามพ.ร.บ.เหมืองแร่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2474 ม.20 ให้ปรับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 180 บาท จำเลยนอกนั้นคนละ 25 บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดียังไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้ ซื้อขาย แร่ดีบุกแก่กัน แต่จำเลยทุกคนหาแร่ดีบุกเคลื่อนที่โดยไม่มีหนังสือกำกับตามพ.ร.บ.พ.ศ.2474 ม.17 ซึ่งต้องลงโทษตาม ม.20 จึงแก้ให้ปรับจำเลยทุกคน ๆ ละ 25 บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้คู่ความฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธิพิจารณาอาญา ม.220 ข้อเท็จจริงนั้นต้องฟังตามศาลอุทธรณ์ที่ว่าจำเลยที่ 3,4,5,6 ได้นำแร่มาขายแก่จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นการนำมาขายเท่านั้นการนำมาขายยังไม่ทัน ซื้อขาย กันสำเร็จนั้นยังไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ในฐาน ซื้อขาย จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 531/2481 อัยยการนครศรีธรรมราช โจทก์ หมื่นแจ้งภาระกิจที่ 1 นายนับ ที่ 2 นางเผือก ที่ 3 นายคงที่ 4 นางปลีก ที่ 5 นาย ทิ่น ที่ 6 จำเลย พ.ร.บ.การทำเหมืองแร่ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2474 ม. 17 , ม. 20 ป.วิ.อ. ม. 220