ฎีกาที่ 456-457/2481

กลางคืนย่อมหมายความว่าเวลาตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนถึงพระทิตย์ขึ้น ฟ้องว่ากระทำผิดในวันแรม 1 ค่ำเวลากลางคืนฟ้องหมายความว่ากระทำผิดในระหว่างเวลาพระทิตย์ตกและขึ้นของวันแรม 1 ค่ำ หากทางพิจารณาได้ความว่ากระทำผิดในระหว่างเวลาพระทิตย์ตกและขึ้นของวันขึ้น 15 ค่ำ แล้วต้องยกฟ้อง อ้างฎีกาที่ 1272/2479

โจทก์ฟ้องว่าเมื่อแรม 1 ค่ำเวลากลางคืนจำเลยได้สมคบกันลักหรือรับกระบือไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษ ตามทางพิจารณาได้ความว่ากระบือหายไปเมื่อคืนวันขึ้น 15 ค่ำ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายอาญา ม.6(24) บัญญัติไว้ว่า กลางคืนหมายความว่าเวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนถึงพระอาทิตย์ขึ้น เมื่อโจทก์ทำกระบือหายเมื่อวันแรม 1 ค่ำเวลากลางคืน ต้องหมายว่าเป็นเวลาพระอาทิตย์ตกในวันแรม 1 ค่ำ ที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าวันหนึ่งต้องแบ่งกลางคืนออกเป็น 2 ตอนนั้น ไม่เห็นชอบด้วย ไม่มีใครอาจเข้าใจว่าวันแรม 1 ค่ำเวลากลางคืนหมายถึงเวลากลางคืนระหว่างวันขึ้น 15 ค่ำและรุ่งขึ้นเช้าวันแรม 1 ค่ำติดต่อกันดังศาลอุทธรณ์ตัดสินไว้ คดีนี้ตรงกับนัยฎีกาที่ 1272/2479 ที่ศาลชั้นต้นตัดสินยกฟ้องโจทก์นั้นชอบแล้ว พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456 - 457/2481 อัยยการสมุทรปราการ โจทก์ นายอาบแก้วสี นายปลั่ง นายต่าน จำเลย ป.อ. ม. 6 (24) ป.วิ.อ. ม. 158 , ม. 192