ฎีกาที่ 839/2481

+หลักฐานแห่งการกู้ยืมมอบให้คนใช้นำไปรับเงินจากผู้ให้กู้มาดังนี้ คนใช้+นั้นไม่มีฐานะเป็นตัวแทนไม่จำต้องมีการแต่งตั้งเป็นลายลักษณอักษร กรณีดังนี้ผู้ให้กู้ฟ้องเรียกเงินตามหลักฐานนั้นได้

โจทก์ฟ้องเรียกเงิน 150 บาท จากจำเลยทั้ง 2 โดยกล่าวว่าจำเลยที่ 1 ใช้ได้จำเลยที่ 2 นำตั๋วจีนประทับตราของจำเลยที่ 1 มามอบให้โจทก์ ๆ จ่ายเงินให้ไป 150 บาท แล้วเอาตั๋วนั้นมาขึ้นเงินที่ ง.ณกรุงเทพฯ ตาม สัญญา ง.ไม่ยอมจ่ายเงินให้ โจทก์จึงฟ้องจำเลยทั้ง 2 ศาลขั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินให้โจทก์ จำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้อง ศาลาอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์มีสิทธิจะเรียกหนี้คืนจากจำเลยที่ 1 ได้ ส่วนจำเลยที่ 2 เป็นเพียงลุกจ้างซึ่งจำเลยที่ 1 ใช้ให้ถือตั๋วมารับเงินจากโจทก์ โจทก์จ่ายเงินให้ไปโดย,ความเชื่อถือในตั๋วที่จำเลยที่ 1 ทำมา จึงไม่ต้องมีหลักฐานการแต่งตั้งตัวแทน พิพากษายืนตาม จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าจำเลยที่ 1 มิได้ตั้งจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนโดยหนังสือ การตั้งตัวแทนมิชอบ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกเงินจากจำเลยที่ 1 ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้จำเลยฎีกาได้แต่ข้อกฎหมาย ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเห็นว่าจำเลยที่ 2 เป็นเพียงคนใช้จำเลยที่ 1 ไม่ใช่ตัวแทนตามกฎหมาย แม้จะฟังว่าตั๋วรายพิพาทเป็นหลักฐานการกู้ยืมก็ไม่จำต้องมีการแต่งตั้งจำเลยที่ 2 เป็นหนังสือดังข้อฎีกาพิพากษายืนตามให้ยกฎีกาจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 839/2481 นายเอี้ยวฮ้อ โจทก์ นายกิม ที่1 นายเลี่ยงงี่ ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. ม. 248