ฎีกาที่ 202/2481

เข้าไปในอาณาเขตต์บ้านเขาแล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึก และเอาชะแลงงัดประตูอยู่ราว 5 นาที แต่บานประตูไม่เปิด พอดีตำรวจมาจับกุม จำเลยจึงหนีไปดังนี้ ต้องมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ บุกรุก และทำให้เสียทรัพย์ซึ่งต้องลงอาญาฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 คน ๆ ละ 4 ปี เพิ่มโทษจำเลย 2 คนกึ่งหนึ่งเป็นโทษ 6 ปี ดังนี้ จำเลยที่มิได้ถูกเพิ่มโทษฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้

ได้ความว่าจำเลยเข้าไปในอาณาเขตต์บ้าน พ.แล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึกเอาชะแรงงัดประตูอยู่สัก 5 นาทีบานประตูไม่เปิด ตำรวจที่มาซุ่มอยู่จึงออกก้าวสะกัดจับจำเลย นายเจริงและนายเจือจำเลยได้เงื้อมีดและไม้จะทำร้ายตำรวจ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยทั้ง 4 คนฐานพยายามลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา ม.295,60 จำคุก คนละ 4 ปี และจำคุกนายเจริงและนายเจือจำเลยตาม ม.254,60 อีกคนละ 4 เดือน เพิ่มโทษนายเจริงและนายจำลองฐานไม่เข็ดหลาบอีกรวมโทษนายเจริง 6 ปี 5 เดือน 10 วัน นายจำลอง 6 ปี นายเจือ 4 ปี 4 เดือน นายเชี้ยง 4 ปี จำเลยทั้ง 4 ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าสำหรับนายเจือและนายเชี้ยงนั้นฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.218 สำหรับฎีกานายเจริงและนายจำลองนั้นสำหรับข้อเท็จจริงคงฟังตามศาลล่างทั้ง 2 ส่วนข้อกฎหมายเห็นว่ากิริยาการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐาน บุกรุก และทำให้เสียทรัพย์และพยายามลักทรัพย์ด้วย จึงต้องลงโทษฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 202/2481 พนักงานอัยยการ โจทก์ นายเจริง นายเจือ นายจำลอง นายเชี้ยง จำเลย ป.อ. ม. 295 , ม. 60 , ม. 324 , ม. 327 , ม. 70 ป.วิ.อ. ม. 218