ฎีกาที่ 99/2481

เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยหาว่ากระทำอนาจาร ครั้งสืบพะยานโจทก์ได้ 3 ปาก โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องว่าจำเลยพยายาม ชิงทรัพย์ อีกกะทงหนึ่งโดยอาศัยข้อความที่ได้จากการพิจารณาของศาลดังนี้ ศาลตัดสินยกฟ้องเพราะข้อหาเรื่องพยายาม ชิงทรัพย์ นี้ไม่มีการสอบสวนตามกฎหมาย

ชั้นเดิมโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยมีสาตราวุธจับข้อมือ นาง ก. เพื่อกระทำอนาจาร ขอให้ลงโทษ ครั้นสืบพะยานโจทก์ไปได้ 3 ปากแล้ว โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องมีใจความว่าปรากฎตามทางพิจารณาของศาลว่า จำเลยมีกิริยากระทำผิดฐานพยายาม ชิงทรัพย์ ของ ก. อีกกะทงหนึ่ง ศาลชั้นต้นอนุญาตแล้วพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา 298,60 ฐานพยายาม ชิงทรัพย์ ตามฟ้องเพิ่มเติมโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าตามศาลอุทธรณ์ว่าตามคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์นั้นอาศัยจากการพิจารณาของศาลนั่นเอง หาได้อาศัยจากการสอบสวนไม่ ทั้งการสอบสวนในความผิดฐาน ชิงทรัพย์ ก็ไม่ปรากฎว่าได้กระทำกัน อัยยการจึงมิชอบที่จะยื่นฟ้องโดยไม่มีการสอบสวนในฐานความผิดฐานพยายาม ชิงทรัพย์ เพราะขัดกับหลักตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาอาญา ม.120 จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ในฐานนี้เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 99/2481 อัยยการประจวบคีรีขันธ์ โจทก์ นายดี ใหญ่เยี่ยม จำเลย ป.อ. ม. 242 , ม. 298 , ม. 60 ป.วิ.อ. ม. 120 , ม. 124