ฎีกาที่ 228/2481

ละทิ้งที่สวนซึ่งยังไม่มีโฉนดต้องละทิ้งไป 9 ปี 10 ปี จึงจะขาดกรรมสิทธิอ้างฎีกาที่ 447,448/2471 การครอบครองอันเป็นเหตุให้ได้กรรมสิทธิจะเป็นที่มีหรือไม่มีหนังสือสำคัญก็ดีต้องมีกำหนดระยะเวลา 10 ปี ตาม ม.1382 อ้างฎีกาที่ 244/2480 ที่ดินซึ่งเจ้าของมีกรรมสิทธินั้น จะอ้าง ม.1375 มาตัดฟ้องไม่ได้

ที่รายพิพาทเป็นที่ ๆ โจทก์ขอใบเหยียบย่ำตั้งแต่ พ.ศ.2468 และทำที่รายนี้เป็นสวนยางพารารับเบอร์ และได้ปกครองอยู่ตลอดมา ในระหว่าง พ.ศ.2475 ถึง 2479 โจทก์ไปอยู่เสียที่ไทรบุรี ใน พ.ศ.2479 โจทก์กลับมาจะเข้าครอบครองสวนรายพิพาท แต่จำเลยเข้าครอบครองอยู่เสียขณะแต่โจทก์ละทิ้งไป และไม่ยอมให้โจทก์เข้าครอบครอง จึงฟ้องขอให้ขับไล่และเรียกค่าเสียหาย ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าที่รายนี้โจทก์ได้ทำให้มีสภาพเป็นสวนแต่ปี พ.ศ.2468 ก่อนใช้ประมวลแพ่ง ฯ บรรพ 4 ตามหลักกฎหมายเดิม การละทิ้งที่ประเภทนี้แม้ยังไม่มีโฉนดต้องละทิ้งไป 9 ปี 10 ปี จึงจะขาดกรรมสิทธิ ตายนัยฎีกาที่ 447,448/2471 หรือจะว่าจำเลยได้ครอบครองที่พิพาทมาเกิน 1 ปีย่อมขาด อายุความ ฟ้องร้องตามประมวลแพ่ง ฯ ม.1375 ก็ไม่ได้ เพราะการครอบครองอันเป็นเหตุให้ได้กรรมสิทธิจะเป็นที่มีหรือไม่มีหนังสือสำคัญก็ดี ต้องมีกำหนดระยะเวลา 10 ปี ตาม ม.1382 ดังนัยฎีกาที่ 244/2480 จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 228/2481 นายซีอึ่ง แซ่ชี ผู้รับมอบอำนาจ นายจุงเซ้น แซ่จุง โจทก์ นายอิน ผู้ใหญ่บ้าน จำเลย ป.ที่ดิน ป.พ.พ. ม. 1375 , ม. 1382