ฎีกาที่ 1101/2480

ขายสวนที่ไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่โดยทำสัญญากันเองและผู้ขายทำสัญญาให้ผู้ซื้อเป็นผู้เฝ้าสวนให้ดังนี้ ภายหลังผู้ขายจะเถียงว่าที่รายนี้ยังเป็นของตนอยู่มิได้ต้องถือว่าผู้ขายปกครองที่รายนี้แทนผู้ซื้อ ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม. 248 , 250 คดีแพ่งทุนทรัพย์ที่พิพาทมีราคาไม่ถึง 2000 บาท ถ้าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น คู่ความฎีกาได้ฉะเพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย ส่วนข้อเท็จจริง+ตามศาลอุทธรณ์

ได้ความว่าที่สวนรายพิพาทเดิมเป็นของจำเลย เป็นที่ไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ จำเลยได้ขายสวนรายนี้ให้แก่โจทก์โดยทำหนังสือสัญญากันเอง ในวันทำสัญญา ซื้อขาย กันนี้ จำเลยทำสัญญารับเฝ้าสวนรายนี้ให้แก่โจทก์ บัดนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย ตั้งแต่วันทำสัญญาจนถึงเวลานี้ได้ 9 ปี ศาลชั้นต้นเห็นว่าสัญญา ซื้อขาย ระวางโจทก์จำเลยเป็นโมฆะ เพราะทำไม่ถูกแบบแต่สัญญาที่จำเลยทำให้ไว้แก่โจทก์รับเฝ้าสวนนั้น ย่อมปิดปากจำเลยมิให้เถียงว่า ที่สวนเป็นของตน พิพากษาให้ขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าที่รายนี้ไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ แม้การ ซื้อขาย ทำไม่ถูกแบบ แต่การที่จำเลยทำสัญญารับเฝ้าสวนให้โจทก์ก็แสดงว่าจำเลยยอมสละสิทธิของตน และรับรองว่าเป็นผู้ปกครองแทนโจทก์เป็นการโอนการครอบครองตามประมวลแพ่งฯ ม. 1380 จึงพิพากษายืน ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้จำเลยฎีกาได้ ฉะเพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมายตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.248 เท่านั้น จึงไม่จำต้องวินิจฉัยถึงสัญญา ซื้อขาย เพราะสัญญา ซื้อขาย จะเป็นโมฆะหรือไม่ก็ตามจำเลยก็ได้ทำสัญญาอีกฉะบับหนึ่งให้โจทก์ ซึ่งเป็นการแสดงโดยชัดว่าจำเลยรับเฝ้าสวนรายนี้โดยได้ครั่งที่เกิดในสวนนี้เป็นรางวัล จำเลยจะกลับมาเถียงว่าที่ยังเป็นของตนมิได้ สัญญารับเฝ้าสวนถือได้ว่าจำเลยปกครองที่พิพาทแทนโจทก์จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง 2 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1101/2480 นายกวาง แซ่พัว โจทก์ นายเขียว ตาจุมปา จำเลย ป.ที่ดิน ป.พ.พ. ม. 453 , ม. 575 , ม. 1377 , ม. 1380 , ม. 1382 , ม. 1403