ฎีกาที่ 100/2480

ความผิดฐานมีฝิ่นที่เจ้าพนักงานกำหนดให้มีและ ซื้อขาย กันในจังหวัดอื่นแต่นำมาไว้จำหน่ายในร้านฝิ่น ซึ่งตั้งอยู่อีกจังหวัดหนึ่งนั้น ฉะเพาะเจ้าของผู้รับอนุญาตตั้งร้านจำหน่ายฝิ่นแต่ผู้เดียวมีผิด ผู้จัดการไม่มีผิดด้วย มีฝิ่นแลมูลฝิ่นไม่ใช่ของรัฐบาลและการมีฝิ่นเจือปนไว้ในร้ายจำหน่ายฝิ่นนั้น ผู้สมคบกันมีความผิดทุกคน ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.218 คดีอาญาที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำคุกจำเลย 1 ปีปรับ 17637 บาท จำเลยฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมาย

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงในคดีนี้ต้องกันว่า จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของ ผู้รับอนุญาตตั้งร้านจำหน่ายฝิ่นจำเลยที่ 2 เป็นผู้จัดการได้สมคบกันมีฝิ่นของรัฐบาลที่ ซื้อขาย กันในจังหวัดอื่นและนำมาจำหน่ายในร้านของจำเลย มิฝิ่นและมูลฝิ่นที่มิใช่ของรัฐบาลและเจือปนเก็บไว้ในและนอกร้านพิพากษาต้องกันให้ว่าจำเลยทั้ง 2 มีผิดตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ม.21-23-28-32 รวม 4 กะทงให้ปรับจำเลยทั้ง 2 คน ๆ ละ 17637 บาท จำคุกคนละ 1 ปีตาม ม.9-53 และ 59 ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้ฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย ฎีกาของจำเลยที่ 2 เท่านั้นศาลฎีการับไว้วินิจฉัย และเห็นว่าสำหรับความผิดฐานมีฝิ่นของรัฐบาล ซึ่งเจ้าพนักงานกำหนดให้มีแล ซื้อขาย กันในจังหวัดอื่นแต่จำเลยนำมาจำหน่ายขานในร้านฝิ่นของจำเลยที่ 1 นั้น ตาม พ.ร.บ.ฝิ่น จำเลยที่ 1 ผู้เดียวมีความผิดจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้จัดการไม่มีผิดด้วย ส่วนความผิดในข้ออื่นนั้นเห็นว่าไม่จำกัดฉะเพาะเจ้าของผู้รับอนุญาตตั้งร้านฝิ่นผู้เดียว ผู้ใดร่วมลงมือกระทำผิดดั่งจำเลยที่ 2 นี้ด้วยก็ต้องมีความผิด จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 2 ยังไม่มีผิดฐานมีฝิ่นที่ ซื้อขาย กันในจังหวัดอื่นไว้จำหน่ายขายในร้านฝิ่นของจำเลยที่ 1 ข้ออื่นคงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2480 อัยยการราชบุรี โจทก์ นายชิ้ว จ๊วงมีหิรัญที่ 1 นายชิ้วหงี แซ่ตันที่ 2 กับพวกอีก 2 คน จำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 9 21-23-2