ฎีกาที่ 534/2480

การ เช่า ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือฉะเพาะแต่อสังหาริมทรัพย์เท่านั้น หุ้นส่วน 2 คนไปทำสัญญา เช่า เรือเขามา เพื่อการค้าของหุ้นส่วน ผู้เป็นหุ้นส่วนอื่นก็ต้องรับผิดต่อสัญญา เช่า นั้นด้วยคดีแพ่งที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินเกินสองพันบาทนั้นแม้ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำเลยใช้เงินเพียงพันบาทเศษจำเลยก็ฎีกาในข้อเท็จจริงได้

ได้ความว่าจำเลยทั้ง 3 เป็นหุ้นส่วนกันทำการค้าขาย จำเลยที่ 2-3 เป็นผู้ไป เช่า เรือของโจทก์ เมื่อเวลาส่งคืนเรือจำเลยที่ 1 ก็ได้ลงนามในหนังสือขอส่งคืน และค่า เช่า ที่ค้างจำเลยที่ 1 ก็ผัดชำระการ เช่า ไม่ได้ทำเป็นหนังสือ โจทก์ฟ้องเรียกค่า เช่า กับค่าเสียหายรวม 2405 บาท ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำเลยทั้ง 3 ชำระค่า เช่า 1160 บาท จำเลยที่ 1 ฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงแลข้อกฎหมาย ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลล่าง ส่วนในข้อกฎหมายนั้นเห็นว่า การ เช่า เรือไม่ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ การ เช่า ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือฉะเพาะอสังหาริมทรัพย์เท่านั้น และจำเลยที่ 1 ต้องรับผิดในสัญญา เช่า ร่วมกับจำเลยที่ 2-3 ด้วยตามประมวลแพ่ง ฯ ม.1050 จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 534/2480 นายร้อยตำรวจโทจำเริญ ศาลิ วรรธนะ ตัวแทนผู้รับมอบฉันทะจากนายจินดา รัตนพฤกษ์ โจทก์ นายบุญ ตามศรีที่ 1 นายหมัด หวังประเสริฐที่ 2 นายต่วนแลที่ 3 จำเลย ป.พ.พ. ม. 538-1050 ป.วิ.พ. ม. 248