ฎีกาที่ 78/2480

ผู้ เช่า ที่ดินเพื่อปลูกเรือนอยู่ได้โอนขายเรือนที่ปลูกขึ้นนั้นให้แก่ผู้ให้ เช่า และออกจากที่ไปดังนี้ สัญญา เช่า ที่ดินนั้นย่อมระงับไปทันที ฎีกาอุทธรณ์ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.249 โจทย์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดิน จำเลยทำคำให้การว่าที่ใช่เป็นของโจทก์ถึงชั้นฎีกาจำเลยจะมาโต้เถียงอ้างอำนาจปกครองปรปักษ์ไม่ได้ เพราะมิได้เป็นประเด็นข้อต่อสู้ในศาลชั้นต้น

ในคดีที่โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย นายช้างจำเลยต่อสู้ว่าที่ดินไม่ใช่ของโจทก์ นางสงบต่อสู้ว่าได้ เช่า อยู่มีกำหนด 7 ปี ยังไม่ครบกำหนด ทาพิจารณาได้ความว่าเดิมที่รายพิพาทเป็นของนางปุ่น ๆ ยกให้นางแดงภริยาโจทก์ที่ 1 ๆ โอนขายให้โจทก์ที่ 2 นางสงบได้ทำสัญญา เช่า ที่จากโจทก์ปลูกเรือนอยู่แล้วโอนจายเรือนให้นางแดงโจทก์แล้วออกจากที่ดินไป ต่อมานางสงบได้กลับมาขอ เช่า เรือนนี้ต่อไปอีกโดยไม่ปรากฎระยะเวลา ศาลอุทธรณพิพากษาว่านางสงบจะยกสัญญาเดิมขออยู่ต่อไปหาได้ไม่ คดีส่วนตัวนายช้างน่าเขื่อว่าเข้าอยู่โดยอาศัย จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลย ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าสัญญา เช่า ที่ดินเพื่อปลูกเรือนของนางสงบได้เพิกถอนไปแล้วตั้งแต่นางสงบขายเรือนให้โจทก์ การที่นางสงบมาขอ เช่า ในตอนหลังไม่มีกำหนดอายุสัญญาจึงเห็นด้วยกับศาลอุทธรณ์ว่านางสงบจะยกเอาสัญญาเดิมมาโต้เถียงมิได้ นางช้างจำเลยได้เถียงมาในฎีกาว่าตนได้เข้าปกครองที่นี้โดยทางปรปักษ์นั้น เห็นว่าประเด็นข้อนี้มิได้เกิดขึ้นเลย ในชั้นศาลต้นและในคำให้การของนางช้างจำเลยก็มิได้ปรากฎข้อความดังนี้ นายช้างจะยกขึ้นในชั้นศาลฎีกาไม่ได้ ขัดต่อ ม.249 แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 78/2480 นางแดงผู้รับมฤดกความนายครัน ไทยถาวรที่ 1 นายเอี่ยม แซ่ตั้งที่ 2 โจทก์ นายช้างเมืองรื่นที่ 1 นายจำลอง ศรีสุวรรณที่ 2 นางสงบฐิตะฐานที่ 3 จำเลย ป.พ.พ. ม. 537-564-13