ฎีกาที่ 1329/2480
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
สัญญา ยอมความที่ทนายลงนามแทนตัวความโดยมิได้รับอำนาจพิเศษจากตัวคามหาตกเป็นโมฆะเสียเปล่าไปไม่ ตัวความอาจให้ความรับรองในภายหลังได้ แม้ว่า สัญญา ยอมความที่ศาลได้มีคำพิพากษาท้ายยอมแล้วนั้นจักบกพร่องไม่สมบูรณ์เนื่องจากทนายความลงนามโดยไม่มีอำนาจก็ตามเมื่อตัวความทราบข้อบกพร่องนี้แล้วมิได้ฟ้องอุทธรณ์จนล่วงเวลามาเช่นนี้ต้องถือว่าคำพิพากษาท้ายยอมนั้นถึงที่สุดเด็ดขาดจะรื้อฟื้นขึ้นโต้เถียงอีกมิได้
ย่อยาว
คดีนี้เดิมโจทก์ฟ้องเรียกเงินจากจำเลยที่ 3 ในระหว่างพิจารณาได้มี สัญญา ยอมความว่าจำเลยที่ 3 ยอมใช้เงินให้ภายใน 4 เดือน หากจำเลยที่ 3 ไม่ใช้จำเลยที่ 1 - 2 จะใช้แทนให้จนครบ ท้าย สัญญา ยอมความลงชื่อโจทก์จำเลยที่ 1 นายกิมทนายจำเลยที่ 2 นายไสว ทนายจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 2 - 3 ไม่ได้ลงนามทั้งใบ แต่งทนายไม่มีข้อความให้อำนาจทนายยอมความได้ แต่ศาลได้พิพากษาท้ายยอมให้ทนายจำเลยทั้ง 3 ฟังในวันนั้นแล้ว จำเลยที่ 3 ยื่นคำร้องต่ศาลชั้นต้นว่าตนไม่ต้องรับผิดตาม สัญญา ยอมความ เพราะทนายไม่ได้รับอำนาจพิเศษจากจำเลย คำพิพากษาท้ายยอมไม่ผูกพันจำเลยจึงขอให้ศาลสั่งถอนการบังคับตามคำพิพากษาท้ายยอมนั้น ศาลชั้นต้นและ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาให้ยกคำร้องเสีย ศาลฎีกาตัดสินว่า สัญญา ปราณีประนอมยอมความซึ่งทนายจำเลยที่ 3 ทำไปเสมือนตัวแทนทำการโดยปราศจากอำนาจ ซึ่งไม่เป็นโมฆะกรรม เพราะตัวการอาจให้สัตยาบันได้ ตาม ประมวลแพ่งฯ มาตรา 823 ส่วนข้อเท็จจริงคงฟังได้ตาม ศาลอุทธรณ์ว่าเป็นความประสงค์ของจำเลยที่ 3 ที่จะปราณีประนอมยอมความมาแต่เริ่มแรก และได้ทำใบมอบอำนาจให้ทนายยอมความไปยื่นต่อศาล หากแต่มิได้ปิดแสตมป์ให้ครบถ้วนจึงไม่สมบูรณ์จึงถือได้ว่ากิจการที่ทนายทำไปจำเลยต้องรับผิดเสมอ กับว่าจำเลยได้ทราบพิจารณานั้นดี แล้วได้ยอมให้ศาลพิพากษา จำเลย มิได้ร้องเรียนอย่างใดจนศาลออกหมายบังคับ เมื่อจำเลยมิได้ฟ้องอุทธรณ์จนพ้นกำหนดตามประมวล วิธีพิจารณาความแพ่ง ม. 138 (2) แล้วคดีย่อมเป็นอันเสร็จเด็ดขาดไปตามคำพิพากษาท้ายยอม จึงพิพากษายืนตาม ศาลล่างทั้ง 2 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1329/2480 นายเปงเคี้ยว นากิมกี โจทก์ นายหลีเองยับที่ 1 นางกีสังวาลย์ที่ 2 นางศิริวัฒนา เสนาพันธ์ที่ 3 ป.พ.พ. ม. 823 , ม. 851 ป.วิ.พ. ม. 62 , ม. 138 , ม. 2