ฎีกาที่ 615/2480

ฟ้องหลาวหาฐานพาของหนี ภาษี เข้ามา จะพิจารณาลงโทษนำของ ผ่านด่าน ภาษี โดยไม่ถูกต้องด้วยไม่ได้ ฎีกาที่กล่าวว่าจำเลยน่าจะมีผิดนั้น ไม่เป็นข้อฎีกา

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นคนต่างด้าวได้ลอยเข้ามาในพระราชอาณาจักร์แลได้มอบนำช้างเข้ามาด้วย 4 เชือกโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานและมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงาน เพื่อจดทะเบียนสัตว์พาหนะกับจำเลยได้มอบนำช้าง 4 เชือกนี้มาโดยยังมิได้เสีย ภาษี แลหลีกเลี่ยงมิให้เจ้าพนักงานศุลกากรตรวจเรียกเก็บ ภาษี ตามกฎหมาย ศาลขั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามพ .ร . บ. คนเข้าเมือง พ.ร.บ. สัตว์พาหนะ และ พ. ร. บ. ศุลกากร พ.ศ. 2429 ประกอบด้วย พ. ร. บ. ศุลกากร พ. ศ. 2478 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก่ให้ลงโทษตาม พ. ร. บ. ป้องกันโรคระบาดปสุสัตว์แลสัตว์พาหนะ ส่วนข้อหาตาม พ. ร. บ. ภาษี ศุลกากรนั้นให้ยกเสีย โจทก์ฎีกาว่าที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าช้างของกลางเข้าอยู่ในข้อยกเว้นตาม พ. ร. บ. พิกัด ภาษี ศุลกากร พ. ศ. 2478 ภาค 29 แระเภท 158 นั้น เห็นว่าน่าจะรวมถึงช้างด้วย แลว่าตามฟ้องโจทก์ฟังได้เป็นทำนองเดียวว่า " ยังมิได้ผ่านด่าน ภาษี ศุลกากร ฯลฯ " จึงลงโทษจำเลยตาม พ. ร. บ. ภาษี ศุลกากรได้ ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาโจทก์ไม่มีข้อความยืนยันว่า จำเลยมีความผิดฐานหลีกเลี่ยงหนี ภาษี แลเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์มุ่งหมายอย่างเดียวว่าจำเลยนำเข้ามาโดยเจตนาหลีกเลี่ยงหนี ภาษี หามิความมุ่งหมายที่จะกล่าวหาในเรี่องนำของผ่านด่าน ภาษี โดยไม่ถูกต้องไม่จึงไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัยในฐานนี้ ตาม ม.192 วรรค 3 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาอาญา จึงพิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 615/2480 นายสาและคอเยาะกับพวก (บังคับอังกฤษ)-ล พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 216