ฎีกาที่ 454/2480

ประกาศให้บำเหน็จผู้นำจับผู้กระทำผิดค่า ภาษี อากร ร.ศ.121 ค่าสินบนนำจับที่โจทก์จะขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ให้นั้นโจทก์เป็นแต่เพียงมีคำขอขึ้นมาในฟ้องเท่านั้นหาจำต้องอ้างบทกฎหมายขึ้นมาด้วยไม่ สินบนนำจับเป็นโทษหรือไม่

ได้ความว่าจำเลยจับปลาด้วยเครื่องมือโดยมิได้รับอนุญาต โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ แลขอให้จำเลยใช้ค่าสินบนที่จะจ่ายแก่ผู้นำจับตามสัญญา 10 บาท อ้างประกาศให้สินบนนำจับผู้กระทำผิดต่อ ภาษี อากร ร.ศ.121 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ส่วนข้อที่ขอให้ใช้ค่านำจับให้ยกเสีย เพราะไม่มีระบุไว้ในประกาศที่โจทก์ขอ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าแทนที่โจทก์จะอ้าง ม.20 แห่งพ.ร.บ.อากรค่าน้ำ โจทก์ไปอ้างประกาศให้บำเหน็จผู้นำจับผู้กระทำผิดต่อ ภาษี อากร ซึ่งไม่กินความถึงอากรค่าน้ำเป็นการอ้างบทกฎหมายผิด ศาลบังคับจำเลยได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.192 จึงให้จำเลยช่วยกันใช้ค่านำจับอีก 10 บาท จำเลยฎีกาว่าคดีนี้ไม่ใช่เป็นกายอ้างบทมาตราผิด เป็นการอ้างกฎหมายผิดทั้งฉะบับ จะยกมาตรา 192 มาใช้บังคับไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่าในเรื่องสินบนนำจับโจทก์ ไม่จำเป็นต้องอ้างบทกฎหมายแต่อย่างใด การที่โจทก์อ้างบทกฎหมายผิดหรือไม่ จึงไม่สำคัญ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 454/2480 อัยยการกาฬสินธุ์ โจทก์ นายยึด กับพวก จำเลย พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.120 ม. 20 ป.วิ.อ. ม. 158-192 ป.อ. ม. 12