ฎีกาที่ 970/2480

คดีอาญาที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพาาษาให้ยกฟ้องโจทก์เสียโดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาได้ฉะเพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย เหตุในลักษณคดี ในคดีที่โจทก์ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยคนหนึ่งมิได้ แต่เมื่อฎีกาของโจทก์ต้องห้ามมีให้ฎีกาเราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง และถ้าเป็นเหตุในลักษณคดีก็ยกฟ้องตลอดถึงจำเลยที่ส่งสำเนาฏีกาไม่ได้ด้วย

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย 2 ฐานคือฐานฉุดคร่าอนาจารและฐานต่อสู้ขัดขวางพยายาม ฆ่า เจ้าพนักงาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยฐานฉดุดคร่าอนาจาร แต่ฐานต่อสู้ขัดขางพยายาม ฆ่า เจ้าพนักงานให้ยก โจทก์ฏีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานและพยายาม ฆ่า ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้โจทก์ฎีกาได้ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย แต่ฎีกาของโจทก์เถียงในข้อเท็จจริง จึงฎีกาไม่ได้ต้องห้าม อนึ่งโจทก์ส่งสำเนาฎีกาให้พลตำรวจหมอกจำเลยไม่ได้ แต่เห็นว่าฎีกาของโจทก์เป็นเหตุในลักณคดี จึงให้ยกฎีกาโจทก์ตลอดถึงพบตำรวจหมอกด้วย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 970/2480 นายชื้น เอ่มเขียน พลตำรวจหมอก พูนสัวสดิ์-ล ป.อ. ม. 276 , ม. 120 , ม. 250 , ม. 60 ป.วิ.อ. ม. 201 , ม. 213 , ม. 219