ฎีกาที่ 529/2480

คดีอาญาซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ลงโทษ แม้ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง โจทก์ก็ขอถอนฟ้องภายในอายุความฎีกาได้ เพราะคดีชนิดนี้จะถึงที่สุดต่อเมื่อพ้นกำหนดอายุความฎีกา ในกรณีที่โจทก์ขอถอนฟ้องศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ขอถอนฟ้องไม่ได้จึงสั่งยกคำร้องนั้น เมื่อศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ขอถอนฟ้องได้ ก็สั่งให้ศาลชั้นต้นรับคำร้องไว้ดำเนินการต่อไป

คดีนี้ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำคุกจำเลย 6 เดือนฐาน ยักยอก ตาม ม.314 อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 6 มีนาคม 2478 วันที่ 16 มีนาคม 2478 โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องโดยอ้างว่าได้ตกลงปราณีประนอมยอมความกัน ศาลสอบถามจำเลย ๆ ได้คัดค้านคำร้องนั้น ศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์ทับสัตย์ศาลเดิมโดยอาศัยข้อเท็จจริง เมื่อยังไม่ยื่นฎีกาก็นับว่าคดีถึงที่สุดแล้ว โจทก์ถอนฟ้องไม่ได้ ในวันเดียวกับที่ศาลเดิมสั่งยกคำร้องนั้นเอง จำเลยยื่นฎีกาศาลเดิมสั่งว่าฎีกาต้องห้าม จำเลยร้องอุทธรณ์คำสั่ง แต่ศาลฎีกาคงยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้น วันที่ 17 มีนาคม 2479 โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งยกคำร้องขอถอนฟ้องศาลอุทธรณ์ คงพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้คดีต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จำเลยก็ยังมีโอกาศหาวิธีฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 221 ได้ในกำหนดอายุความฎีกา ฉะนั้นในระวาง 1 เดือนนั้น จึงยังไม่เรียกว่าคดีถึงที่สุด ทั้งเทียบได้กับประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.147 วรรค 2 ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ขอถอนฟ้องคดีได้ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.35 ตอน 2 จึงให้ศาลเดิมรับคำร้องของโจทก์ไว้ดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2480 นายหม่องตู่ โจทก์ นายชิดปุ๊ แซ่ตัน จำเลย