ฎีกาที่ 1327/2480
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
จำเลยเคยต้องโทษมาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะนี้ถือว่าเป็นความผิดฐานลหโทษ เมื่อมากระทำผิดในครั้งที่ 2 อีกจะเพิ่มโทษจำเลยมิได้ เมื่อ กฎหมายที่ใช้อยุ่ในขณะเมื่อผู้ต้องหากระทำการที่เกิดเป็นคดีขั้นนั้นต่างกันกับ กฎหมายที่ใช้อยุ่ในขณะเมื่อ พิจารณาคดีไซร้ให้ใช้ ที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหา
ย่อยาว
จำเลยเคยตอ้งโทษมาครั้งหนึ่งแล้วฐานขายอาหารไม่ปกปิดตาม พรบ โรงติดต่อ 2477 ถูกปรับ 2 บาท มาครั้งนี้จำเลยถูกลงโทษฐาน ชิงทรัพย์ โจทก์จึงขอให้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เช็ดหลาบด้วย ศาลอุทธรณ์ พิพากษาว่า โทษฐานขายอาหารไม่ปกปิดนี้ ตาม พรบ โรคติดต่อฉะบับที่ 2 พ.ศ. 2479 ม. 18 ยกเลิกกำหนดโทษเก่าและให้กำหนดโทษใหม่เป็นความผิดเพียงฐานลหโทษชั้น 4 ศาลอุทธรณ์จึงไม่เพิ่มโทษจำเลยโดยอาศัย ม. 8 แห่งกฎหมายอาญา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ม. 8 ใช้เทียบเคียงไม่เพิ่มโทษจำเลยในคดีนี้ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1327/2480 พนักงานอัยยการ โจทก์ นายเชียะยู้ แซ่ตั้ง ล. ป.อ. ม. 8 72 75 พ.ร.บ.โรคติดต่อ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2479 ม. 4 พ.ร.บ.โรคติดต่อ พ.ศ.2477 ม. 10 , ม. 19