ฎีกาที่ 1070/2479
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
+ว่า ลักทรัพย์ พิจารณาความว่ารับของโจรจะลงโทษจำเลยมิได้ โจทก์พรรณาฟ้องว่าจำเลยลักไม้และเจ้าพนักงานจำเลยได้ในขณะเลื่อยไม้ให้ลงโทษตาม ม.293 +นี้ ยังถือไม่ได้ว่าโจทก์ประสงค์ที่จะให้ลงโทษจำเลยฐานรับของโจร
ย่อยาว
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักไม้ขอนสักไปเจ้าทรัพย์พร้อมด้วยเจ้าพนักงานจับจำเลยได้ในขณะกำลังเลื่อยไม้ของกลางอยู่ในป่าขอให้ลงโทษตาม ม.293-63 ทางพิจารณาคงได้ความแต่เพียงว่าจำเลยสมคบกันเลื้อยไม้อยู่ในป่าเป็นพิรุธว่าจำเลยรู้สึกว่าเป็นของร้ายถูกลักมา อันเข้าในลักษณความผิดฐานรับของโจร ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง 2 ว่าฟ้องว่า ลักทรัพย์ จะลงโทษฐานรับของโจรไม่ได้ ส่วนในฟ้องที่บรรยายความถึงข้อที่จับจำเลยได้ในขณะเลื่อยไม้ก็เป็นแต่เพียงข้อความประกอบ และถ้าหากโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษฐานรับของโจรด้วยแล้วก็ต้องพรรณามาด้วยว่าจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นไม้ที่ได้มาจากการกระทำผิด และโจทก์ก็มิได้อ้างมาตรา 321 ฐานรับของโจรมาด้วยให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1070/2479 อัยยการลำปางและห้างบอมเบเบอร์ม่า (บังคับอังกฤษ) โจทก์ นายอิน ติสืบ ,นายเขียว คำลือใจ จำเลย ป.อ. ม. 193 -321