ฎีกาที่ 1236/2479

ผัวเมียแต่งงานกันก่อนใช้ประมวลแพ่งฯ บรรพ 5 เช่นนี้ บทบัญญัติในบรรพนี้จะใช้บังคับแก่การสมรสและทั้งสัมพันธ์ใน ครอบครัว รายนี้มิได้ ต้องใช้กฎหมายลักษณผัวเมียบังคับ สามีละทิ้งไม่เลี้ยงดูภริยา ๆ ฟ้องเรียกค่าเลี้ยงดูเป็นรายเดือนได้

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นภริยาจำเลยจำเลยงดไม่จ่ายค่าเลี้ยงดูให้โจทก์ ๆ จึงฟ้องเรียกเงินค่าเลี้ยงดู จำเลยให้การว่าโจทก์เป็นภริยาน้อยจำเลยไม่เคยให้ค่าเลี้ยงดูโจทก์ดั่งที่โจทก์อ้าง โจทก์เป็นคนมั่งมีไม่อดอยากทั้งจำเลย นายชวนโจทก์ให้มาอยู่ด้วยโจทก์ก็ไม่ยอมมาแลอ้างประมวลแพ่ง ฯ ม.1453-1454-1500-1593 ขึ้นเป็นข้อตัดฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้คดีนี้โจทก์ฟ้องในขณะประกาศใช้บรรพ 5 แห่งประมวลแพ่งฯ แล้วก็ดี แต่ตาม ม.4 แห่งพ.ร.บ.ให้ใช้บรรพ 5 บัญญัติว่าบทบัญญัติในบรรพนี้ไม่กะทบกะเทือนถึงการสมรสซึ่งมีอยู่ก่อนใช้ประมวลบรรพนี้และทั้งสัมพันธ์ใน ครอบครัว อันเกิดแก่การสมรสนั้น และในคดีนี้โจทก์และจำเลยได้สมรสกันก่อนใช้ประมวลบรรพ 5 ฉะนั้นการสมรสและความสัมพันธ์ในครอบคัวของโจทก์และจำเลยต้องตกอยู่ใต้บังคับกฎหมายลักษณผัวเมีย จำเลยจึงไม่มีสิทธิจะยกบรรพ 5 มาเป็นข้อตัดฟ้องโจทก์ ส่วนข้อเท็จจริงก็ได้ความว่าโจทก์เป็นภรรยาหลวงจริง ฉะนั้นจำเลยต้องมีหน้าที่เลี้ยวดูอุปการะภริยาตามกฎหมายลักษณผัวเมียบทที่ 74 และจำเลยมีรายได้เพียงพอจะอุปการะโจทก์ได้ จึงบังคับให้จำเลยให้ค่าเลี้ยงดูโจทก์เดือนละ 30 บาทดั่งศาลล่างทั้ง 2 ตัดสินมา ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2479 นางนิกรอาษา โจทก์ พระนิกรอาษา จำเลย ป.พ.พ. ม. 1453-1454- กฎหมายลักษณะผัวเมีย พ.ร.บ.ให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2477 ม. 4 กฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 79 กฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 74