ฎีกาที่ 1152/2479

อายุความตามมาตรา 563 นั้นเป็นเรื่องผู้ให้ เช่า ฟ้องผู้ เช่า เกี่ยวด้วยสัญญา เช่า อายุความในการฟ้องเรียกเงินค่า เช่า นั้นมีกำหนดไว้ใน ม.166 ซึ่งมีกำหนด 5 ปี ประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง +94(ข) พะยาน แก้ไขเพิ่มเติมเอกสารขายฝากที่ดินเขาไว้แล้วขอ เช่า มาอีกต่อหนี่งเมื่อที่ดินหลุดเป็นสิทธิแก้ผู้ซื้อฝากแล้วจะนำพะยานมาสืบว่าถ้ายอมให้ที่เป็นสิทธิแก่ผู้ซื้อฝากแล้วก็ไม่ต้องเสียค่า เช่า โดยความข้อนี้ไม่ปรากฎในสัญญา เช่า และขายฝากไม่ได้

คดีได้ความว่าจำเลยได้ทำสัญญาต่อกรมการอำเภอชายฝากที่ดินไว้ให้โจทก์เป็นเงิน 1000 บาท มีกำหนดไถ่ภายใน 5 ปีและในสัญญาฉะบับเดียวกันนั้นจำเลยขอ เช่า ที่ดินแปลงที่ขายฝากนั้นเป็นเงินค่า เช่า ปีละ 150 บาท ต่อมาครบกำหนดจำเลยยอมมอบที่ดินให้โจทก์ แต่หาได้เสียค่า เช่า ให้โจทก์ตามสัญญาไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อที่จำเลยต่อสู้และฎีกามาว่า ถ้าจำเลยยอมให้ที่เป็นสิทธิแก่โจทก์แล้วจำเลยไม่ต้องเสียค่า เช่า ให้โจทก์นั้นไม่มีปรากฎในสัญญา เช่า และขายฝากไม่ดังนี้จำเลยจะนำพะยานมาสืบเพิ่มเติมให้ผิดไปจากหนังสือสัญญานั้นไม่ได้ ตามประมวลวิธีพิจารณาควาแพ่ง ม.94(ข) และที่ว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความเพราะฟ้องเรียกค่า เช่า เกิน 6 เดือนนั้น เห็นว่าตามประมวลแพ่ง ม.563 กำหนดฉะเพาะเรื่องฟ้องผู้ เช่า เกี่ยวด้วยสัญญา เช่า อายุความฟ้องเรียกค่า เช่า นั้นมีกำหนดไว้ใน ม.166 แล้วคือมีอายุความ 5 ปี จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้ค่า เช่า ตามฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1152/2479 นายคง โสตสวสดิ์ โจทก์ นายทอ วอนชัน จำเลย