ฎีกาที่ 1517/2479
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
เมื่อการกู้ยืมมีหลักฐานเป็นหนังสือ จำเลยจะขอนำพะยานบุคคลมาสืบว่าได้ชำระหนี้ให้แล้วหาได้ไม่
ย่อยาว
คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินจากจำเลย 400 บาทตาม สัญญา กู้ที่จำเลยทำให้ไว้แก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า หนี้ตาม สัญญา กู้ได้ระงับไปแล้ว โดยจำเลยขอนำสืบว่าได้ตวงข้าวใช้หนี้ให้โจทก์เสร็จสินไปแล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ตาม ม.321 เจ้าหนี้จะยอมรับการชำระหนี้ด้วยทรัพย์สินอื่นแทนการชำระหนี้ด้วยเงินได้ก็จริง แต่ตาม ม.653 วรรค 2 การกู้เงินมีหลักฐานเป็นหนังสือจะนำสืบการใช้เงินได้ต่อเมื่อหลักฐานเป็นหนังสือ หรือเอกสารแห่งการกู้ได้เว้นคืนหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว จำเลยจะนำสืบให้ผิดแผกไปจากบทบัญญัติ ม.653 วรรค 2 หาได้ไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ตามฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1517/2479 นายแหยม ทองมา โจทก์ นายริน เงินกลม จำเลย ป.วิ.พ. ม. 94