ฎีกาที่ 1403/2479

เพียงแต่จำเลยเข้าไปทำร้ายเขาพร้อมกันในโอกาศเดียวกันโดยต่างก็มีสาเหตุส่วนตัวด้วยกัน กับทั้งไม่ปรากฎว่าได้มีการสมคบกันมาแต่แรกดังนี้ ยังไม่พอถือว่าจำเลยเป็นตัวการร่วมมือการกระทำผิดด้วยกัน

จำเลยต้องหาว่าสมคบกัน ฆ่า จ. บิดาเลี้ยงตายโดยเจตนา ทางพิจารณาได้ความว่า ล.ต. พี่น้อง 2 คนนี้เป็นบุตร์ ข.ผู้ตายเป็นบิดาเลี้ยงจำเลยมาได้ ข.เป็นภรรยาในภายหลัง ในวันเกิดเหตุ ข.กับผู้ตายเทลาะกัน จำเลยทั้ง 2 ได้ยินเสียง ก็ถือหอกคนละเล่มเข้ามาที่ผู้ตาย ล.จำเลยแทงผู้ตายถูกที่หน้าท้อง 2 ทีส่วน ต.จำเลยแทงผู้ตายถูกที่รักแร้และสะบักมีบาดเจ็บไม่สาหัส ผู้ตายถึงแก่ความตายด้วยพิษบาดแผลที่ถูก ล.แท่ง โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบกัน ฆ่า คนตายโดยเจตนา แต่โจทก์สืบไม่ได้ว่า จำเลยได้สมคบกันมาแต่แรก ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามพฤตติการณ์แสดงให้เห็นว่าเป็นการบังเอิญที่จำเลยมาทำร้ายผู้ตายในขณะเดียวกัน เพราะต่างก็มีเหตุส่วนตัวโกรธ จ.มิได้คิดช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และบาดแผลที่ ต. แทงก็ไม่ทำให้ถึงตาย ได้ความแต่เพียงว่าจำเลยทั้ง 2 มาทำร้ายผู้ตายพร้อมกันเท่านั้น หาพอจะถือว่าจำเลยสมคบกันหรือร่วมมือกระทำผิดด้วยกันไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่วินิจฉัยว่า ต.จำเลยมิได้เป็นตัวการร่วมกับ ล.จำเลยฐาน ฆ่า จ.ตาย โดยให้ลงโทษต.จำเลยตามมาตรา 254 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1403/2479 อัยยการประทุมธานี โจทก์ นายสี่ ,นายเตย จำเลย ป.อ. ม. 249 , ม. 254 , ม. 63