ฎีกาที่ 919/2479

กรมอัยยการอำเภอย่อมมีอำนาจเปรียเทียบคดีอาญาลหุโทษได้ แต่หามีอำนาจที่จะชี้ขาดการกระทำอย่างนั้นอย่างนี้ว่าเป็นความผิดฐานลหุโทษหรือไม่

ได้ความว่าจำเลยได้วิวาทชกต่อยกับผู้ตาย กรมการอำเภอได้ปรับจำเลย 4 บาทจำเลยได้ชำระค่าปรับแล้ว ต่อมาอีก 10 วันนับแต่วันเกิดเหตุผู้ตายได้ถึงแก่ความตาย โจทก์จึงฟ้องจำเลยหาว่า ฆ่า คนตายโดยไม่เจตนา ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรมการอำเภอปรับจำเลยโดยอาศรัยพ.ร.บ.ปกครองท้องที่ 2457 ม.105 และนับว่าคดีเลิกกันแล้วตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.37 ข้อ 4 จึงให้ยกโจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจะยกมาตรา 37(4) ขึ้นใช้ในคดีนี้มิได้ แต่อย่างไรก็ตามอำนาจของกรมการอำเภอยังมีอยู่ในอันที่จะเปรียบเทียบคดีลหุโทษตาม ม.3+ ข้อ 2 และ 38 ได้และเห็นด้วยกับศาลชั้นต้นที่ให้ยกฟ้องโจทก์ โดยฟังว่าคดีเสร็จเด็ดขาดแล้วตาม ม.39 ข้อ 3 ศาลฎีกาตัดสินว่ากฎหมายให้อำนาจเปรียบเทียบคดีลหุโทษแก่กรมการอำเภอจริงแต่หาได้ให้อำนาจชี้ขาดว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นลหูโทษหรือไม่ เห็นว่าคดีเรื่องนี้ยังไม่ได้สืบพะยานกันว่า+เป็นคดีลหุโทษหรือไม่ ฉะนั้นจึงพิพากษาให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นดำเนินคดีต่อไปใหม่ตามกระบวนความ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 919/2479 อัยยการสงขลา โจทก์ นายอะหั้ว จำเลย