ฎีกาที่ 1037/2479

ผู้พิมพ์โฆษนาหรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ต้องรับผิดในข้อความใด ๆที่ลงพิมพ์ในหนังสือของตนในเมื่อตนรู้ถึงข้อความนั้น แม้ถึงว่าจะได้ตัวบรรณาธิการแล้วก็ตาม

ได้ความว่าจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของและผู้พิมพ์โฆษนา จำเลยที่ 2 เป็นบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์ก้าวหน้า และได้ลงข่าวโฆษนา หมิ่นประมาท โจทก์ ๆ จึงฟ้องขอให้ลงโทษ จำเลยที่ 1 ให้การรับว่าได้พิมพ์ข้อความดังที่โจทก์ฟ้องมาจริง แต่ไม่มีเจตนา หมิ่นประมาท และได้ลงข่าวเพื่อสาธารณประโยชน์ จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้จำเลยที่ 1 ให้การรับว่าได้นำเรื่องที่โจทก์กล่าวหาลงพิมพ์จริงตามฟ้อง ฉะนั้นจะกลับมาเบิกความปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็นเรื่องราวนี้ ในภายหลังไม่น่าเชื่อ อนึ่งจำเลยต่อสู้แต่เพียงว่าไม่มีเจตนาต่อ หมิ่นประมาท โจทก์และทำไปเพื่อสาธารณประโยชน์ซึ่งศาลล่างไม่เชื่อว่าเป็นความจริง จึงต้องฟังว่าจำเลยได้สมคบกับจำเลยที่ 2 พิพากษาให้ปรับจำเลยตามมาตรา 282 ยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2479 ขุนสิทธิคดี โจทก์ นายสมบัติ เล็กชูวงศ์ที่ 1,นายผาดพรหมบุตร์ที่ 2 จำเลย ป.อ. ม. 282-63 พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.2476 ม. 34