ฎีกาที่ 604/2479
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษฐานนั้นพิจารณาได้ความว่าจำเลย+ รับของโจร ลงโทษจำเลยมิได้ ในคดีที่มีจำเลยหลายคน ถึงแม้จำเลยคนใดคนหนึ่งจะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี ถ้าเป็นเหตุในลักษณคดีแล้วศาลฎีกาก็พิพากษาให้เป็นผลดีแก่จำเลยคนนั้นได้
ย่อยาว
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษตามมาตรา 294 แต่บทเดียวศาลชั้นต้นพิจารณาได้ความว่าจำเลย รับของโจร พิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง 2 ตามมาตรา 321 นายลาจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามมาตรา 192 แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา จะลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 มิได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องนายลาจำเลยนั้นชอบแล้ว แต่นายผึ้งจำเลยอีกคน 1 นั้น แม้จะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี แต่เมื่อเป็นเหตุในส่วนลักษณคดีแล้วย่อมเป็นผลคลุมครอบถึงนายผึ้งจำเลยด้วย จึงพิพากษาให้ปล่อยนายผึ้งจำเลยไปด้วย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 604/2479 อัยยการพิษณุโลก โจทก์ นายผึ้ง อ่อนอุ่น ,นายลา จำเลย