ฎีกาที่ 468/2479

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกประการดังนี้ต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่าได้กระทำผิดฐาน รับของโจร เท่านั้น จะเพิ่มโทษจำเลยด้วยไม่ได้

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับทรัพย์บางอย่างไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายที่มีผู้ลักเอามา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.321-63 แลปรากฎตามฟ้องโจทก์ข้อ 3 กล่าวว่า จ.จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วก่อน ขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลย จำเลยให้การรับสารภาพว่า ได้ทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการ ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์จำคุกจำเลยคนละ 1 เดือนตาม ม.321 แต่ให้ยกข้อหาเรื่องเพิ่มโทษเสีย โจทก์ฎีกาว่า ถึงแม้คำขอท้ายฟ้องไม่ได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.72 โจทก์ก็ได้กล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนแลขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยถูกต้องตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.159 แลว่าเมื่อจำเลยให้การรับว่ามีผิดดังข้อหา ต้องถือว่าจำเลยรับว่าเคยต้องโทษมาแต่ก่อนจริง ศาลฎีกาเห็นว่าชั้นศาลจังหวัดพิจารณาคดีไม่ปรากฎว่า ศาลได้ถามจำเลยว่าเคยต้องโทษจริงหรือไม่ การที่จำเลยรับว่ามีความผิดดังข้อหานั้นต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่ามีความผิดฐาน รับของโจร เท่านั้น ศาลจะเพิ่มโทษจำเลยให้ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2479 อัยยการชัยนาท โจทก์ นายเจียก นายแฝง จำเลย ป.อ. ม. 321 , ม. 72 ป.วิ.อ. ม. 159 , ม. 192 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461