ฎีกาที่ 1253/2479

เหตุอย่าที่เกิดมีขึ้นก่อนวันใช้ประมวลแพ่ง ฯบรรพ 5 นั้นต้องตกอยู่ในบังคับแห่งกฎหมายลักษณผัวเมียบทที่ 55 แม้ถึงว่าจะได้ฟ้องร้องคดีกันภายหลังเมื่อใช้บรรพ 5 แล้วก็ตาม อายุความ

คดีได้ความว่าจำเลยผู้สามีได้ทิ้งร้างโจทก์ไป 2 ปีเศษแล้วโดยโจทก์มิได้ทำผิดอย่างใด จำเลยได้ทิ้งร้างโจทก์ไปและเหตุอย่าเกิดขึ้นแล้วก่อนวันใช้ประมวลกฎหมายแพ่งฯ บรรพ 5 แต่โจทก์พึ่งมาฟ้องคดีเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ.2478 ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าโจทก์ฟ้องภายหลังใช้ประมวลแพ่งฯ บรรพ 5 แล้ว เหตุอย่าต้องใช้ตามบรรพ 5 ม.1500 (3) และแม้จะใช้ อายุความ ในกรณีนี้ตามมาตรา 1509 ก็ตามคดีโจทก์ก็ยังไม่ขาด อายุความ เพราะสิทธิฟ้องขออย่าต้องตั้งต้นนับแต่เมื่อพ้น 1 ปีนับแต่จำเลยละทิ้งโจทก์ไป และเมื่อยังไม่เกิน 2 ปีก็ยังไม่ขาด อายุความ จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้โจทก์จำเลยอย่าขาดกัน ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้เหตุอย่าที่โจทก์อ้างขึ้นฟ้องร้องเป็นเหตุซึ่งเกิดขึ้นก่อนใช้บรรพ 5 จึงต้องใช้บังคับตามบทกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลานั้นจะใช้บรรพ 5 บังคับมิได้ อายุความ ตาม ม.1509 นั้นกำหนดแต่ฉะเพาะสิทธิฟ้องร้องตามมาตรา 1500 (1) (2) (3) (4) และ (7) เมื่อคดีเรื่องนี้ไม่ตกอยู่ในบังคับมาตรา 1500 แล้วจึงไม่เข้าอยู่ในบังคับแห่ง อายุความ ตาม ม.1509 และตามกฎหมายเก่าโจทก์ฟ้องอย่าได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้โจทก์จำเลยอย่าขาดกัน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1253/2479 นางชื่น นาคา โจทก์ นายกรุ่น นาคา จำเลย กฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 55 พ.ร.บ.ให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2477 ม. 4