ฎีกาที่ 823/2478

คดีที่โจทก์ฟ้องจำเลยหลายคน และโจทก์กับจำเลยบางคนได้ทำสัญญายอมความกันต่อศาลและศาลได้พิพากษาให้เสร็จไปตามยอมนั้นแล้ว โจทก์จะกลับมาฟ้องจำเลยผู้ยกข้อต่อสู้ที่อาจทำให้หลุดพ้นความรับผิดและทั้งมิได้ลงชื่อในสัญญายอมความนั้นด้วยไม่ได้

คดีนี้ข้อเท็จจริงปรากฏว่า ย. จำเลยได้กู้เงินโจทก์ไป 1,360 บาท โดย ร. และ ง. จำเลยเป็นผู้ ค้ำประกัน ครั้น ย. ผิดนัดไม่ชำระเงินที่กู้และดอกเบี้ยที่ค้างชำระ โจทก์จึงฟ้องจำเลยทั้งสามคนนี้ ร. และ ง. จำเลยปฏิเสธว่าโจทก์ผ่อนเวลาชำระหนี้ให้ ย. จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ชั้นต้น ฉะนั้นตนซึ่งเป็นผู้ ค้ำประกัน จึงหลุดพ้นจากความรับผิดครั้นถึงวันพิจารณา ย. จำเลยกับโจทก์ตกลงทำสัญญายอมความกันต่อศาลว่า ย. จำเลยยอมใช้เงินทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยที่ค้างรวม 1,660 บาทให้แก่โจทก์ภายใน 1 เดือน สัญญายอมความนี้ ร. และ ง. จำเลยผู้ ค้ำประกัน หาได้ลงชื่อด้วยไม่ และศาลได้พิพากษาคดีเสร็จไปตามยอมแล้ว ครั้นครบกำหนดตามสัญญายอมความโจทก์บังคับเอาเงินจาก ย. ไม่ได้ จึงร้องขอให้ศาลบังคับ ร. และ ง. จำเลยผู้ ค้ำประกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าชั้นเดิมโจทก์ฟ้องคดีเรียกเงินกู้ทั้งผู้กู้และผู้ ค้ำประกัน ครั้นผู้ ค้ำประกัน ต่อสู้ความหลายข้อซึ่งอาจทำให้ผู้ ค้ำประกัน พ้นผิดได้ โจทก์กลับมายอมความเอาแก่ ย.จำเลยผู้กู้แต่ผู้เดียว ต้องถือว่าโจทก์จำนนแก่ข้อต่อสู้ของผู้ ค้ำประกัน และสละสิทธิเสียไม่เรียกร้องเอาแก่ผู้ ค้ำประกัน คงบังคับเอาแก่ผู้กู้คนเดียว และศาลก็ได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดไปแล้ว จะรื้อมาฟ้องร้องอีกไม่ได้ พิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง 2 ให้ยกฎีกาโจทก์ในข้อนี้เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 823/2478 นางแดง แซ่เล้า โจทก์ นายย่งลิ้ม กับพวก จำเลย ป.วิ.พ. ม. 20 , ม. 145 , ม. 148