ฎีกาที่ 352/2478

ทำใบมอบฉันทะปลอมลายมือเจ้าของที่ดิน แล้วไปยื่นต่อเจ้าพนักงานขอให้ทำการโอนขายได้ดังนี้ มีผิด 2 กะทง คือตาม ม.224 แล 226 ใบมอบฉันทะให้ ซื้อขาย ที่ดินเป็นหนังสือสำคัญ ไม่ใช่หนังสือราชการ ฎีกาอุทธรณ์ข้อเท็จจริง การกำหนดโทษที่ศาลวางไว้ภายในขอบเขตต์แห่งกฎหมายเป็นข้อดุลยพินิจของศาลซึ่งเป็นข้อเท็จจริง

ได้ความว่าจำเลยได้ทำใบมอบฉันทะปลอมลายมือ ม.โจทก์ไปยื่นต่อเจ้าพนักงานเกษตร์ว่า ม.ยอมขายที่ดินให้แก่จำเลย แลจำเลยได้นำผู้อื่นปลอมเป็นตัว ล.โจทก์ไปแสดงต่อเจ้าพนักงาน แล้วให้ผู้นั้นพิมพ์ลายมือเป็นผู้ขายที่ดินลงในหนังสือสัญญา ซื้อขาย ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิด 2 กะทงคือตาม ม.224 กะทงหนึ่งให้จำคุก 6 เดือนแลตามมาตรา 226 อีกกะทงหนึ่ง จำคุก 3 เดือน รวมโทษ 9 เดือน แต่ให้ลดฐานสารภาพกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 4 เดือน 15 วัน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.225 แลว่าควรลงโทษให้หนัก ศาลฎีกาเห็นว่า ใบมอบฉันทะเป็นหนังสือส่วนตัวซึ่งบุคคลมอบให้อีกคนหนึ่งไปกระทำการตามแบบซึ่งกำหนดไว้จึงไม่ใช่หนังสือราชการเป็นแต่เพียงหนังสือสำคัญ ส่วนข้อกำหนดโทษนั้นเห็นว่าโจทก์ฎีกาไม่ได้ เพราะเป็นดุลยพินิจของศาลที่วางโทษภายในขอบเขตต์ที่กำหนดไว้ ตามกฎหมาย จึงเป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม ม.3 แห่ง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์จึงพิพากษาให้ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 352/2478 นางมา นางเล็ก - โจทก์ นายคล้าย - ล กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70-71-224- , ม. 6 ข้อ 19-20