ฎีกาที่ 198/2478

ทำสัญญา เช่า สวนยาว โดยผู้ เช่า รู้ว่าต้นยางยังเล็กกรีดยางยังไม่ได้นั้น ไม่เป็นเหตุให้สัญญา เช่า เป็นโมฆะทำสัญญา เช่า สวนกันเองมีกำหนด 1 ปี เมื่อสิ้นกำหนดเวลา เช่า แล้ว ผู้ เช่า ยังคงครอบครองทรัพย์ที่ เช่า ถือว่า เช่า กันต่อไปตามสัญญาเดิม ในกรณีเช่นนี้ผู้ให้ เช่า ฟ้องเรียกค่า เช่า ที่ค้างชำระมีจำนวนเกินกว่า 3 ปีได้ผู้ให้ เช่า เรียกดอกเบี้ยในเงินค่า เช่า ค้างชำระได้ร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันผู้ เช่า ผิดสัญญาส่งค่า เช่า

จำเลยขายฝากสวนยางไว้แก่สามีโจทก์ ซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้ว มีกำหนดไถ่คืนใน 1 ปี แล้วจำเลยทำสัญญากันเอง เช่า สวนยางรายนี้ไปจากสามีโจทก์มีกำหนด 1 ปี คิดค่า เช่า เดือนละ 24 บาท ค่า เช่า ค้างชำระ 4 ปีเป็นเงิน 1152 บาท โจทก์จึงฟ้องเรียกค่า เช่า ที่ค้างกับดอกเบี้ยฝ่ายจำเลยต่อสู้ด้วยว่าต้นยางที่ปลูกยังเล็กกรีดเอายางไม่ได้ วัตถุประสงค์ตกเป็นพ้นวิสัย สัญญา เช่า จึงเป็นโมฆะ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จะกรีดยางได้หรือไม่จำเลยทราบดี ทั้งสัญญามิได้ระบุว่าประสงค์กรีดยาง จำเลยอาจประสงค์อย่างไรก็ได้ เป็นอันว่าจำเลยได้รับประโยชน์แล้ว และเมื่อพ้นกำหนด เช่า 1 ปี จำเลยยังครอบครองทรัพย์ที่ เช่า ได้ชื่อว่าปฏิบัติตามสัญญาเดิม จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินค่า เช่า ที่ค้างกับดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี นับตั้งแต่จำเลยผิดสัญญา ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าศาลล่างตัดสินชอบด้วยกฎหมายแล้ว และว่าตาม ม.538 ซึ่งจำเลยอ้างว่าจะบังคับให้จำเลยใช้เงินค่า เช่า เกิน 3 ปีไม่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าบทนี้ใช้บังคับสำ-หรับสัญญา เช่า อันมีกำหนดกันไว้ เกินกว่า 3 ปี แต่คดีนี้เป็นกรณีฟ้องเรียกค่า เช่า อันสืบมาแต่ ม.570 ซึ่งสัญญามิได้กำหนดการ เช่า เกิน 3 ปี จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 198/2478 นางแนบ ศรีเบญญา - โจทก์ นางเด็ง เซ็กช่วน - ล ป.พ.พ. ม. 113-224-53