ฎีกาที่ 217/2478

พะยานหน้าที่นำสืบเรื่อง หมิ่นประมาท ที่ต้องด้วยข้อยกเว้นไม่มีโทษตามมาตรา 283-285 แล 284 ข้อ 2 นั้น เป็นน่าที่ของจำเลยต้องนำสืบ การฟ้องร้องกล่าวโทษเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ไม่ใช่เป็นการแสดงความคิดเห็น

คดีนี้ได้ความว่า ถ.จำเลยซึ่งเป็นทนายว่าต่าง น.จำเลยซึ่งต้องหาในคดีอาญาเรื่อง 1 ทำเรื่องราวให้ น.ยื่นต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุตติธรรมกล่าวโทษ ส.ผู้พิพากษาหาว่าแกล้งชัง น.โดยเอาอำนาจรัฐบาลมาใช้เป็นส่วนตัว เป็นการลำเลียง หาได้กระทำไปตามความยุตติธรรมไม่ โจทก์จึงฟ้องศาให้ลงโทษตาม ม.116-158-159-151 แล พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณอาญา พ.ศ.2477 มาตรา 4 แล พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความแพ่ง ร.ศ. 127 ม.136 ศาลเดิมพิพากษาให้จำคุก ถ.จำเลย 4 เดือน น.จำเลย 2 เดือนตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความแพ่ง ร.ศ.127 ม.136 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรื่องราวที่จำเลยยื่นต่อรัฐมนตรีเป็นถ้อยคำที่ หมิ่นประมาท ส.ผู้พิพากษา ที่จำเลยว่าได้กล่าวไปโดยความคิดเห็นอันสุจริตนั้น ไม่มีเหตุผลที่จะเห็นไปได้ แลจำเลยไม่ได้นำสืบว่า ส.ลำเอียง ไม่ยุตติธรรมประการใด ทั้งตามพฤตติการณ์ที่ ส.ผู้พิพากษาสั่งไม่ยอมให้ น.มีประกัน ก็มีเหตุผลอันสมควรอยู่ เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตามกฎหมายลักษณอาญา ม.112 เพราะเป็นการ หมิ่นประมาท ผู้พิพากษาซึ่งกระทำการตามหน้าที่ จะลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความแพ่ง ร.ศ.127 ม.136 ไม่ได้ เพราะไม่มีคำบรรยายในฟ้องว่าเป็นการ หมิ่นประมาท ศาลหรือผู้พิพากษาในเวลากระทำการตามน่าที่ในศาลเลย จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลย ตาม ม.116 กำหนดโทษ จำเลยฎีกาว่าการที่ศาลลงโทษตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความแพ่ง ม.136 ก็ดีตามกฎหมายลักษณอาญา ม.116 ก็ดี โจทก์ต้องสืบว่าจำเลยมีเจตนาร้ายตามมาตรา 43 ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยได้กล่าวถ้อยคำที่เป็น หมิ่นประมาท ตามที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาแล้ว ก็ต้องมีผิด หน้าที่นำสืบจึงตกแก่จำเลยที่จะต้องสืบว่าตนไม่ควรมีโทษ ไม่ใช่โจทก์ แม้คำกล่าวจะเป็นความคิดเห็นจำเลยก็ต้องสืบว่าได้แสดงความคิดเห็นโดยสุจริต ตามมาตรา 283 หรือ 285 แต่เรื่องนี้เป็นการกล่าวโทษเจ้าพนักงานว่ากระทำผิดในหน้าที่ราชการซึ่งเป็นถ้อยคำ หมิ่นประมาท ไม่ใช่แสดงความคิดเห็นแล ตาม ม.284 ข้อ 2 การกล่าวโทษเจ้าพนักงานว่ากระทำผิดในตำแหน่งหน้าที่ราชการผู้กล่าวก็ต้องนำสืบความจริงเหมือนกัน ดังนี้โจทก์จึงไม่ต้องสืบอะไรอีก จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ นข้อที่จะหลดพน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 217/2478 อัยยการสุพรรณบุรี - โจทก์ นายถนอม ทรรพกาญจน์ นายหนม พวงสมบัติ - ล ป.วิ.พ. ม. 136 อาชญา ม. 282 , ม. 283 , ม. 284 , ม. 285 , ม. 112