ฎีกาที่ 1159/2477

ไม้ไผ่กะบอกโตเท่าข้อมือยาว 1 แขนอาจใช้ทำร้ายร่างกายถึงสาหัสนั้น เพียงแต่เงื้อขึ้นจะทำร้ายก็นับว่าได้ใช้เป็นเครื่องประหารแล้วนับว่าเป็นสาตราวุธ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม.3 ศาลเดิมให้จำคุก 10 ปี ตามมาตรา 301 ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก 3 ปีตาม ม.299 นับว่าแก้มาก คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้

ได้ความว่าจำเลยกับพวกรวม 3 คน ได้เข้าไป ลักทรัพย์ ของเจ้าทรัพย์ไปรวมราคา 27 บาท 25 สตางค์ เมื่อจำเลยคนหนึ่งเข้ายกหีบเก็บทรัพย์ เจ้าทรัพย์เข้าขัดขวาง จำเลยอีกคน 1 กดคอไว้แล้วคนที่ยกหีบเงื้อไม้ไผ่จะตีเจ้าทรัพย์ แต่คนกดคอห้ามไว้จึงไม่ได้ตี ไม้ไผ่ที่เงื้อนั้นเป็นไม้กะบอกโต เท่าข้อมือยาว 1 แขนเป็นไม้กลวง ศาลเดิมลงโทษจำเลยตามมาตรา 301 จำคุกคนละ 10 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษจำเลยตามม.299 โดยกล่าวไม้ไผ่นั้นไม่ใช่สาตราวุธคงให้จำคุกคนละ 3 ปี ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม้นั้นได้ใข้เป็นเครื่องประหานโดยเงื้อขึ้นแล้ว และไม้นั้นอาจทำร้ายได้ถึงสาหัสนับว่าเป็นสาตราวุธ จึงพิพากษาลงโทษจำเลยยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1159/2477 อัยยการชัยนาท โจทก์ นายปัดหรืออ่อน ข้างปาน,นายปิ๊กหรือปลิก บุญแพ จำเลย อาชญา ม. 6-299- (15) พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3