ฎีกาที่ 500/2477

อย่างไรเรียกว่ากระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกันลักโคเขาไปตอนหนึ่งแล้วแล้วเอาไปฆ่าเสียเป็นการกระทำต่างกรรมต่างวาระกัน มีผิด 2 กะทงตาม ม.294 และ พ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ฯ ฎีกาอุทธรณ์ ม.5 แก้มาก

ได้ความว่าจำเลยสมคบกันลักโคของ ช.ไป 1 ตัว แล้วไปฆ่าเอาเนื้อหนังเป็นประโยชน์โดยมิได้รับอนุญาตโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีผิด 2 กะทงให้จำคุกฐาน ลักทรัพย์ กะทงหนึ่ง กับฐานปรับฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ร.ศ.11+ อีกกะทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยอยู่ในวาระเดียวกัน ให้จำคุกฐาน ลักทรัพย์ ซึ่งเป็นบทที่หนักแต่กะทงเดียว ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์นำสืบได้ว่าจำเลยสมคบกันลักโคไปตอนหนึ่ง แล้วภายหลังจึงเอาโคไปฆ่าเสียเป็นการขาดตอนกันแล้ว แลต่างกรรมต่างวาระกันอันเป็นผิดต่อกฎหมายหลายกะทง จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 500/2477 อัยยการร้อยเอ็ด โจทก์ นายเลี้ยง ศิริแสน นายฮัวะ พิภาจัน นายกั่น อุ่นเจริญ จำเลย อาชญา ม. 70-71-294 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 18