ฎีกาที่ 25/2477

คดีที่ศาลเดิมแยกลงโทษจำเลยเรียงกะทง และจำเลยอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงนั้นศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจหยิบยกความผิดกะทงที่ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์ขึ้นวินิจฉัย เทียบฎีกาที่ 290/2476 พ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ฯ ร.ศ.119 ม.18-20

ศาลเดิมตัดสินว่า ง.น. จำเลยผู้ร้ายลักกระบือของ ว. จำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือนตามมาตรา 294 ย.จำเลยรับกระบือของโจรรายนี้จำคุก 1 ปี ตามม.321 น.ย. จำเลยฆ่ากระบือรายนี้โดยไม่ได้รับอนุญาตให้ปรับคนละ 30 บาท เพิ่มโทษ น.ตาม ม.72 อีก 1 ใน 3 รวมเป็นโทษจำคุก น. 2 ปีปรับ 40 บาท ศาลอุทธรณ์ฟังว่า โจทก์ไม่มีพะยานรู้เห็นในเวลากระบือหายและกระบือตัวที่ น.ย. จำเลยฆ่าก็ไม่ใช่กระบือของ ว. แม้คดีนี้ ย. จำเลยรับว่าฆ่ากระบือโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ลงโทษไม่ได้ เพราะเป็นกระบือคนละตัวกับทีโจทก์ฟ้องจึงตัดสินยกฟ้องโจทก์ทุกกะทง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าคดีไม่พอลงโทษจำเลยฐานลักกระบือแลรับของโจรและได้กล่าวไว้ด้วยว่ากระบือตัวที่ถูกฆ่านี้เป็นคนละตัวกับของ ว. ที่ถูกผู้ร้ายลักไป จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ในข้อที่ให้ยกฟ้องโจทก์ฐาน ลักทรัพย์ แลรับของโจร ส่วนข้อที่ศาลเดิมลงโทษ น.ย.ฐานฆ่ากระบือโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น จำเลยอุทธรณ์ไม่ได้ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์ พ.ศ.2473 มาตรา 3 ซึ่งเป็นกฎหมายใช้อยู่ในเวลานั้นศาลอุทธรณ์จึงไม่มีอำนาจวินิจฉัยถึงข้อที่ศาลเดิมปรับ น.ย. ฐานฆ่ากระบือ จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อที่ให้ยกฟ้องโจทก์ฐานฆ่ากระบือโดยไม่ได้รับอนุญาต ข้อนี้ให้เป็นไปตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 25/2477 อัยยการจันทบุรี โจทก์ นายเงิน มุลิกา นายเนตร์ นายยอด นายเมา จำเลย พ.ร.บ.ลักษณะอุทธรณ์ พ.ศ.2473 ม. 3 (1)