ฎีกาที่ 226/2477
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
กฎหมายปิดปาก ฟ้อง การฟ้องเด็กให้รับผิดตามสัญญานั้นต้องฟ้องทางผู้ปกครองเด็ก นิติกรรมทำกับใครก็ต้องฟ้องคนนั้น ในเรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์นั้นถ้าจำเลยมีข้อที่ควรจะคัดค้าน แต่นิ่งเสียไม่คัดค้านกฎหมายปิดปากมิให้ร้องคัดค้านได้ต่อไป
ย่อยาว
ได้ความว่าเมื่อ พ.ศ. 2463 จำเลยที่ 1 -2 ได้กู้เงินโจทก์ไปในส่วนตัวแลฐานเป็นผู้ปกครองจำเลยที่ 3(ผู้ร้องจำเลยที่ 3 เองได้ลงลายมือชื่อไว้ว่าเป็นผู้กู้ด้วย แลได้มอบโฉนดเลขที่ 2302 ซึ่งจำเลยที่ 3 เป็นผู้ถือกรรมสิทธิให้ไว้เป็นประกัน ทั้งจำเลยที่ 3 ก็ได้ลงชื่อไว้ในสัญญาประกันนั้นด้วย แลในสัญญานี้มิได้ปีกล่าวถึงอายุจำเลยที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2465 โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้ราายนี้จากจำเลยทั้ง 3 ส่วนจำเลยที่ 3 นั้นได้ถูกฟ้องทางผู้ปกครอง จำเลยขาดนัดชั้นยืนคำให้การ ศาลเดิมได้ประกาศเรียกจำเลยทางหนังสือพิมพ์แล้วดำเนินการพิจารณาแลพิพากษาให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดี โจทก์ยึดทรัพย์ของจำเลยพร้อมทั้งโฉนดที่ 2302 ขายทอดตลาดครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2466 แต่ได้เงินยังไม่พอใช้หนี้แลผู้ร้องก็ทราบแต่มิได้คัดค้านประการใดต่อมาโจทก์ยึดทรัพย์ครั้งที่ 2 อีกเมื่อ พ.ศ.2476 ผู้ร้องจึงร้องขัดทรัพย์ แลกล่าวว่าผู้ร้องไม่ต้องรับผิดชอบตามคำพิพากษาเพราะในเวลาโจทก์ฟ้องคดีผู้ร้องบรรลุนิติภาวะแล้วโจทก์มิได้ฟ้องผู้ร้อง(จำเลยที่ 3) เป็นจำเลยของ แต่ฟ้องทางบิดา ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 3 ทางผู้ปกครองนั้นชอบแล้ว เพราะโจทก์จำเลยต้องฟ้องตามสัญญากู้ หรือต้องฟ้องจำเลยตามนิติกรรมซึ่งโจทก์จำเลยได้ทำต่อกันไว้ทั้งในสัญญากู้มิได้ระบุอายุจำเลยที่ 3 โจทก์ย่อมทราบไม่ได้จากสัญญาว่าจำเลยจำเลยที่ 3 บรรลุนิติภาวะแล้วเวลาที่ฟ้องความ แลจำเลยที่ 3 ต้องการคัดค้านอย่างใด ก็ชอบที่ยื่นคำร้องขึ้นมา โจทก์จึงจะต้องจัดการแก้ฟ้อง เมื่อผู้ร้องนิ่งเฉยอยู่ตลอดมา(เป็นเวลาเกือบ 10 ปี) ก็ต้องเป็นที่เข้าใจว่าเดิมผู้ร้องไม่ประสงค์คัดค้านเลย ทั้งในเวลาที่ยึดทรัพย์ของผู้ร้องครั้งแรก ผู้ร้องก็มิได้คัดค้านอย่างใด ส่วนที่ผู้ร้องแก้ว่าเหตุมิได้คัดค้านก็เพราะทรัพย์นั้น โจทก์ยึดถือไว้เพื่อ ค้ำประกัน เมื่อเช่นนี้ก็ต้องถือว่าผู้ร้องยินยอมกระทำตามคำพิพากษาตลอดมา ผู้ร้อง ๆ ไม่ขึ้น กฎหมายปิดปาก จึงให้ขายทรัพย์ที่ยึด ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 226/2477 นายเชนปูคำบิลไลย โจทก์ นายแดง รัตนดิลกณภูเก็ตที่ 1 นางแวลที่ 2 นายแดงผู้ปกครองนายลำ ดวน บุตรที่ 3 จำเลย นายลำดวน นางวิลาศ ผู้ร้อง ป.วิ.พ.