ฎีกาที่ 1101/2477

คดีที่ผู้ให้ เช่า ฟ้องผู้ เช่า เกี่ยว+สัญญา เช่า นั้น เมื่อส่งทรัพย์ที่ เช่า คืนแล้ว ต้องฟ้องภายใน 6 เดือนนับแต่วัน+ทรัพย์ที่ เช่า นั้นคืน

ได้ความว่าจำเลยได้ทำสัญญา เช่า โทรศัพท์เสีย จำเลยจึงได้ชำระค่า เช่า ให้ และขอให้ถอนเครื่องโทรศัพท์คืน โดยงดการ เช่า ชั่วคราว โจทก์ได้ถอนเครื่องโทรศัพท์คืนไปแล้ว แต่จำเลยมิได้บอกเลิกสัญญากับโจทก์ จึงเรียกค่ารักษาสายและเครื่องโทรศัพท์จากจำเลยเดือนละ 5 บาท ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ.2475 ถึงธันวาคม พ.ศ.2476 รวม 15 เดือนเป็นเงิน 75 บาทตามข้อบังคับการโทรศัพท์ข้อ 8 ซึ่งตกลงกันไว้ ในสัญญา เช่า แต่จำเลยไม่ใช้ให้ โจทก์จึงฟ้องขอให้บังคับจำเลยให้ใช้กับดอกเบี้ยด้วย 100 ละ 7 ครึ่งต่อปี ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้เป็นเรื่องที่โจทก์ผู้ให้ เช่า ฟ้องจำเลยผู้ เช่า เกี่ยวแก่สัญญา เช่า หาใช่ฟ้องตามสัญญาเรียกเอาค่า เช่า ค่าบำรุกรักษาอันมีกำหนดจ่ายเป็นระยะเวลาไม่ รูปคดีจึงต้องห้ามตามมาตรา 563 อันเป็นบทห้ามไม่ให้ฟ้องเมื่อพ้น 6 เดือนนับแต่วันส่งทรัพย์ที่ เช่า นั้นคืน และในฟ้องโจทก์ก็รับอยู่ว่าตั้งแต่โจทก์ตัดสายไม่ให้จำเลยใช้โทรศัพท์และถอนเครื่องโทรศัพท์คืนไปรักษาไว้นานถึง 15 เดือนคดีจึงต้องห้ามมิให้ฟ้องเสียแล้ว ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1101/2477 กรมไปรษณีย์โทรเลข โจทก์ พระยาวินัยสุนทร จำเลย ป.พ.พ. ม. 166-563