ฎีกาที่ 978/2477

ผู้ เช่า ค้างชำระค่า เช่า ไล่ให้ออกก็ไม่ยอมออก จึงปิดประตูหน้าต่างเสีย แต่ผู้ เช่า ยังออกทางหลังห้อง เช่า ได้ดังนี้ ยังไม่เป็นผิดฐานกักขังตาม ม.270 วิธีพิจารณาอาชญา หลักวินิจฉัย กรณีที่เป็นข้อสงสัยว่าศาลยังไม่ได้ชี้ขาดข้อเท็จจริงบางข้อ

ศาลเดิมเห็นว่าโจทก์ค้างค่า เช่า ห้องอยู่ ไล่ให้ออกก็ไม่ยอมออก จำเลยซึ่งเป็นผู้แทนผู้ให้ เช่า จึงได้ปิดประตูใส่กุญแจเอากระดานตีตะปูปิดหน้าต่างห้อง เช่า จำเลยแก้สืบว่าพวกโจทก์ออกทางหลังห้องโดยอาศัยเรือที่จอดอยู่หลังห้องจะไปไหนก็ได้สดวก เห็นว่าพฤตติการณ์ที่จำเลยกระทำเข้าในบทฐานหน่วงเหนี่ยวกักขังตาม ม.270 แม้จะเป็นความจริงดังจำเลยเถียงก็หาพ้นผิดไม่ จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 270 ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าศาลเดิมยอมรับฟังความจริงดังจำเลยเถียง แลความจริงเป็นดังข้อเถียงของจำเลยแลเห็นว่าเจ้าทุกข์มีทางออกทางหลังห้องได้ไม่เรียกว่าเป็นการหน่วงเหนี่ยวกักขังตามกฎหมายพิพากษให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า(1) ที่ศาลอุทธรณ์ว่าศาลเดิมฟังข้อเท็จจริงตามคำต่อสู้ของจำเลยนั้นไม่เป็นความจริง ศาลเดิมเป็นแต่เพียงว่า แม้จะฟังตามคำต่อสู้ของจำเลยก็ต้องมีผิด แล (2) จำเลยควรมีผิดตามมาตรา 270 ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ถือว่าศาลเดิมได้ชี้ขาดข้อเท็จจริงแล้วนั้น เป็นอันถูกต้องแล้ว แลตามฎีกาข้อ(2) เห็นว่ารูปคดีไม่เป็นเรื่องหน่วงเหนี่ยวกักขังเพราะโจทก์มีหนทางเข้าออกได้อยู่แล้วจะเรียกว่าจำเลยกระทำให้พวกโจทก์ปราศจากอิศศรแก่ตนหาได้ไม่ จึงพิพากษายืนศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 978/2477 ตำรวจนครบาล โจทก์ ขุนวิจารณ์บรรณกิจ จำเลย อาชญา ม. 270 วิธีพิจารณาอาชญา