ฎีกาที่ 966/2477

จำเลยมีน้ำสุรากระแช่ไว้โจทก์มีคำของเจ้าพนักงานตรวจสุราเบิกความว่าของกลางนี้มีแรงแอลกอฮอล์ดื่มกินได้อย่างสุราดังนี้ ฟังลงโทษจำเลยได้ กฎหมายลักษณอาชญามาตรา 68 อำนาจศาลสูง คดียุตติ

คดีนี้จำเลยต้องหาว่าทำมีและดื่มสุรากระแช่โดยมิได้รับอนุญาต โจทก์มีคำของ พ.ซึ่งเป็นนายตรวจสุรามา 20 ปีเศษแล้วเบิกความเป็นพะยานว่าในกระบอกของกลางนั้นมีเปลือกเกียมกับน้ำสุรากระแช่ พะยานได้คมและชิมดูรู้สึกว่าเป็นสุรากระแช่ดองเมามีแอลกอฮอล์ดื่มกินได้อย่างสุรา แลในอีก 2 กะบอกก็เป็นสุรากระแช่เหมือนกัน ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามพ.ร.บ. ภาษี ชั้นใน จ.ศ.1248 ม.38 ให้ปรับ ฉ.ตามพ.ร.บ. ภาษี ชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม.6 แลเพิ่มโทษตาม ม.72 คงให้ปรับ 240 บาท แลให้ปรับ ผ.ร.ตามพ.ร.บ. ภาษี ชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 6แลให้เพิ่มโทษตามมาตรา 72 คงให้ปรับคนละ 26 บาท 66 สตางค์ ฉ.จำเลยคนเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการพิศูจน์ของกลางจะยอมรับฟังพะยานบุคคลไม่ได้ ต้องใช้เครื่องพิศูจน์และเรื่องนี้เป็นลักษณคดี จึงพิพากษาให้ ยกฟ้องปล่อยจำเลยทุกคน ศาลฎีกาเห็นว่าปัญหาที่ว่าพะยานบุคคลจะพิศูจน์หรือเครื่องจะพิศูจน์สุรากระแช่ได้หรือไม่นั้นมีคำพิพากษาฎีกาที่ 552/2 พ.ศ. 2474 โจทก์อ้างพนักงานตรวจสุรามาเป็นพะยานยืนยันว่าวัดถุของกลางมีแอลกอฮอล์กินเมาเหมือนน้ำสุราก็ถือว่าโจทก์พิศูจน์ได้แล้วว่าวัดถุของกลางนั้นมีแอลกอฮอล์ คดีนี้ฟังได้ว่า ฉ.จำเลยทำสุรากระแช่จริง ส่วน ผ.ร.จำเลยคดีเป็นอันยุตติเพียงศาลชั้นต้น จึงพิพากษาลงโทษจำเลยยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 966/2477 อัยยการสุราษฎร์ธานี โจทก์ นายฉาย,นายเผือก ,นายเริญ จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 6-38 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 7 วิธีพิจารณาอาชญา