ฎีกาที่ 468/2477

ศาลมีอำนาจให้จำแทน 5 วัน ในจำนวนเงินค่าปรับ 160 บาทได้ไม่ผิดต่อเกณฑ์ในพ.ร.บ. ภาษี ชั้นใน ม.47 เทียบฎีกาที่ 225/2476 การที่มีคำสั่งผู้ช่วยเจ้า ภาษี สุราสั่งนายตรวจว่าไม่ควรเคร่งครัดจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นไม่ทำให้ผู้ขายสุราล่วงเขตต์พ้นผิด

ได้ความว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราเร่ฉะเพาะในตำบลที่ระบุไว้แต่จำเลยได้นำสุราไปขายในตำบลอื่นผิดจากใบอนุญาต ปรากฎว่าทางราชการได้มีการงดไม่เก็บค่าใบอนุญาตจากผู้ขายสุราเร่แลได้เคยมีคำสั่งของ ภ.ผู้ช่วยเจ้า ภาษี สุราสั่งนายตรวจสุราว่าไม่ควรเคร่งจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำ ศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามพ.ร.บ. ภาษี ชั้นใน จ.ศ.1248 ม.26 เป็นเงิน 320 บาทลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาชญามาตรา 59 แลถ้าจะต้องจำแทนให้จำมีกำหนด 5 วันตามมาตรา 47 แห่ง พ.ร.บ. ภาษี ชั้นใน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อเจ้าพนักงานได้ผ่อนผันตามนโยบายของรัฐบาลรัฐพาณิชย์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำแล้วนับว่าจำเลยทำไปโดยชื่อตามมาตรา 60 แห่งพระราชบัญญัติ ภาษี ชั้นในซึ่งห้ามไม่ให้ศาลลงโทษ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบอนุญาตกำหนดเขตต์ที่ขายไว้ชัดเจน เมื่อจำเลยนำไปขายตำบลอื่นจึงเป็นผิดตาม ม.26 แห่งพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ภาษี ชั้นในพ.ศ.2476 แลการที่เจ้าพนักงานผ่อนผันการจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นจะถือเหมือนกับอนุญาตให้จำเลยขายสุราล่วงเขตต์ไม่ได้ แลข้อที่ศาลเดิมให้จำแทน 5 วันถ้าไม่มีเงินเสียค่าปรับ 160 บาทนั้นเห็นว่าไม่ผิดด้วยเกณฑ์ในมาตรา 47 ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 225/2476 จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2477 อัยยการพระนครศรีอยุธยา โจทก์ นายบู่ฮะ จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 26 วิธีพิจารณาอาชญา