ฎีกาที่ 363/2477
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย การที่ศาลสั่งงดสืบพะยานนั้นอาจเป็นปัญหาข้อกฎหมายในการกระทำผิดวิธีพิจารณาได้ การที่ศาลสั่งงดสืบพะยานโดยแม้จะฟังต่อไปก็จะไม่ทำให้ข้อวินิจฉัยของศาลผิดไปเป็นประการอื่นไม่เรียกว่าเป็นการทำผิดวิธีพิจารณา+บังคับอังกฤษเป็นจำเลยคู่ความฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมาย
ย่อยาว
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐาน หมิ่นประมาท และฟ้องเท็จ ศาลเดิมไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีโจทก์มีมูลแต่ฉะเพาะเรื่อง หมิ่นประมาท ส่วนข้อหาเรื่องฟ้องเท็จเห็นว่าไม่มีมูล จึงสั่งงดสืบพะยานโจทก์แลให้ยกฟ้องเสีย โจทก์ฎีกาปัญหากฎหมายว่าศาลเดิมงดสืบพะยานโจทก์เสียผิดกระบวนวิธีพิจารณาและลักษณพะยาน ศาลฎีกาเห็นว่าการที่ศาลสั่งงดสืบพะยานนั้นอาจเป็นปัญหาข้อกฎหมายในการกระทำผิดวิธีพิจารณาได้ แลคดีนี้ไม่ปรากฎว่าพะยานที่ศาลงดสืบนั้นจะทำให้ข้อวินิจฉัยของศาลผิดไปเป็นประการอื่น ศาลเดิมหาได้ทำผิดวิธีพิจารณาไม่ จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 363/2477 พระยาเลขวนิชธรรมวิทักษ์ โจทก์ พระยาคนรานุรักษ์ นายอ่ำ จำเลย +ำคมนิกร นายเจือสลิลานนท์(บังคับสยาม) นายหะยียูซุฟ(บังคับอังกฤษ) อาชญา ม. 284 - 158 วิธีพิจารณาอาชญา