ฎีกาที่ 790/2477

การ ชิงทรัพย์ ประกอบด้วยลักษณฉกรรจ์ แต่อย่างหนึ่งอย่างใดตาม ม.293 หรือ 294 ก็เป็นผิดตาม ม.299 พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม.3 แก้น้อย ศาลเดิมลงโทษตาม ม.298-72 จำคุก 2 ปี 4 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงตามมม.299-72 จำคุก 4 ปี เป็นแก้ไขเล็กน้อย

คดีนี้ศาลเดิมว่าสมคบกัน ชิงทรัพย์ ของ ย. ไป ขณะที่เดิรทางจะกลับบ้าน ศาลเดิมเห็นว่าความผิดตาม ม.299 จะต้องประกอบด้วยเหตุฉกรรจ์ใน ม.293 แล ม.294 ด้วยทั้ง 2 มาตรา จึงให้จำคุกจำเลยตาม ม.298 คนละ 2 ปี แลให้เพิ่มโทษ พ.ฐานไม่เข็ดหลาบด้วยรวมเป็นโทษ 2 ปี 8 เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อจำเลยได้กระทำการ ชิงทรัพย์ ประกอบด้วยเหตุฉกรรจ์ตามมาตรา 293 แล 294 แม้แต่มาตราใดมาตราหนึ่ง ความผิดของจำเลยก็ต้องด้วยมาตรา 299 คดีนี้จำเลยมีพรรคพวกเป็นเหตุฉกรรจ์ตามมาตรา 293 ข้อ 11 จำเลยมีผิดตามาตรา 299 ให้จำคุกจำเลยคนละ 3 ปี กับเพิ่มโทษ พ. ตาม ม.72 อีก 1 ปี รวมเป็น 4 ปี ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดีนี้จำเลยฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมายตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.3 เพราะศาลอุทธรณ์แก้ไขเล็กน้อย แลจำคุกจำเลยไม่เกิน5 ปี ส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยจะควรรับโทษตาม ม.298 หรือ ม.299 แล 294 หรือแต่มาตราใดมาตราหนึ่ง เห็นว่ากฎหมายประสงค์ข้อฉกรรจ์อย่างใดอย่างหนึ่งในมาตรา 293 หรือ 294 จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 790/2477 อัยยการสุราษฎร์ธานี โจทก์ นายเสริม หรือเขิม ฉิมพิมล,นายเพิ่ม ฉิมพิมล จำเลย อาชญา ม. 299 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3