ฎีกาที่ 399/2477

เงินเดือนเป็นเงินที่มีกำหนดจ่ายเป็นระยะเวลา อายุความ เรียกร้องมีกำหนด 5 ปี ตามมาตรา 166 ไม่ใช่มาตรา 165 อนุมาตรา 8+บังคับเรียกเอาค่าจ้าง+ไม่กำหนดจ่ายเป็นระยะเวลา ลูกหนี้ร่วมกันตกลงให้ลูกหนี้ร่วมคน 1 รับผิด+หนี้สินรายนั้นแต่ผู้เดียว +เจ้าหนี้ไม่รู้เห็นยินยอม+นั้นข้อตกลงนั้นไม่ผูก+เจ้าหนี้

คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินเดือนที่ค้างจากจำเลยทั้ง 3 ซึ่งเป็นหุ้นส่วนกัน จำเลยทั้ง 3 ให้การปฏฺเสธแลว่าฟ้องโจทก์ขาด อายุความ ศาลเดิมพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แต่ผู้เดียวเป็นผู้รับผิดชอบใช้เงินรายนี้แก่โจทก์แลเห็นว่าฟ้องโจทก์ยังไม่ขาด อายุความ ตามประมวลแพ่งมาตรา 166 ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยทั้ง 3 รับผิดร่วมกันใช้เงินแก่โจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ขาด อายุความ เพราะสิทธิเรียกร้องเอาเงินที่มีกำหนดจ่ายเป็นระยะเวลาอยู่ในบังคับแห่งมาตรา 166 กำหนด อายุความ 5 ปี ส่วนมาตรา 165 อนุมาตรา 8 ใช้บังคับสำหรับเรียกเอาค่าจ้างที่ไม่กำหนดจ่ายเป็นระยะเวลาแลเห็นว่าทางพิจารณาปรากฎว่าเมื่อตกลงคิดเงินเดือนให้โจทก์นั้นจำเลยทั้ง 3 ยังคงเป็นหุ้นส่วนกันอยู่ การที่จำเลยว่าได้ตกลงเลิกหุ้นส่วนวกันโอนหนี้สินของห้าง ไปให้ตกอยู่แก่จำเลยที่ 1 ผู้เดียวนั้นไม่ปรากฎว่าโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ได้รู้เห็นยินยอมด้วย ข้อตกลงระวางจำเลยจึงไม่ผูกพันโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ตามประมวลแพ่งมาตรา 350 จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 399/2477 นายทวี เฮงลี้ โจทก์ นายลก แซ่ลิ้มที่ 1 จำเลย ขุนเพ็ชร์เกษตร์นิวาศที่ 2 ป.พ.พ. ม. 8-166-350