ฎีกาที่ 1025/2475

การแบ่งแยกโฉนดสำเร็จบริบูรณ์เมื่อได้เซ็นชื่อประทับตราเจ้าพนักงานเพียงแต่แบ่งแยกและขีดเส้นแผนที่หลังโฉนดยังใช้ไม่ได้ จำนองทั้งแปลงภายหลังขอแยกส่วนที่แยกต้องมีจำนองติดด้วย วิธีพิจารณา แพ่ง ฟ้องครั้งแรกทำไม่ถูกต้องตามกฎหมายเรื่องบังคับจำนอง เมื่อทำถูกแล้วฟ้องใหม่ได้

คดีนี้ได้ความว่าจำเลยจำนอง ที่ดิน โฉนดที่ 518 ไว้แก่โจทก์ ภายหลังโจทก์ยอมให้จำเลยแบ่งแยก ที่ดิน รายจำนองให้แก่บุตร์ 6 คนตามส่วน โดยจำเลยยอมให้บุตร์ทั้ง 6 คนนั้นทำสัญญาจำนอง ที่ดิน ที่แบ่งตามส่วนของตนอีกขั้นหนึ่ง ครั้นเจ้าพนักงานรังวัดแบ่งแยก ที่ดิน และขีดเส้นแผนที่หลังโฉนดแล้ว เว้นแต่ยังไม่ได้เซ็นชื่อประทับตราเจ้าพนักงาน บุตร์จำเลยกลับไม่ยอม จำนอง ที่ดิน ตามที่ได้ตกลงกัน โจทก์จึงฟ้องขอให้บังคับจำนอง จำเลยค้านความ 3 ข้อ คือ (1) การแบ่งแยก ที่ดิน นั้นเป็นการขาดตอนไปจากการจำนองแล้ว (2) หนี้สินรายจำนองนี้โจทก์จำเลยได้ตกลงแปลงหนี้เป็นสัญญากู้เงินกันแล้ว และขอสืบพะยานในเรื่องแปลงหนี้ (3) โจทก์ฟ้องคดีเรื่องนี้ครั้งหนึ่งแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้อีกได้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามค้านข้อ 1 นั้นเห็นว่าสัญญาจำนองคงมีอยู๋เพราะการแบ่งแยก ที่ดิน ให้แก่บุตร์จำเลยนั้นยังทำไม่สำเร็จตาม พ.ร.บ. ออกโฉนด ที่ดิน ร.ศ.127 ม. 30 ในข้อ 2 ที่ว่าแปลงหนี้ใหม่จำเลยก็ไม่มีเอกสารมาแสดงว่าเป็นการแปลงหนี้อันเป็นหลักฐานโดยชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลล่างสั่งให้งดสืบพะยานในข้อนี้ชอบแล้ว ส่วนในข้อ 3 เห็นว่าที่โจทก์ฟ้องในครั้งก่อนหมายเลขแดงที่ 84/2474 นั้นศาลยกฟ้องโดยเหตุที่โจทก์ไม่จดหมายบอกการบังคับจำนองให้จำเลยทราบ เมื่อโจทก์ได้บอกให้จำเลยทราบแล้วก็ฟ้องบังคับจำเลยอีกได้หาเป็นการฟ้องซ้ำคดีไม่ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย บังคับให้จำเลยไถ่ถอนการจำนอง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1025/2475 นางยก นินคำ โจทก์ นางมา ใช้หลง จำเลย พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ม. 30