ฎีกาที่ 796/2475

ซื้อเชื่อไม่ไปโดยไม่ปรากฎว่าผู้ขายเป็นพ่อค้า กำหนดอายุความมี 10 ปี วิธีพิจารณาแพ่ง หน้าที่นำสืบ จำเลยตัดฟ้องว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความตาม ม. 165 จำเลยต้องนำสืบ

ได้ความว่าเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 จำเลยซื้อเชื่อไม้เต็งรังไปจากโจทก์เป็นราคา 1470 บาท จำเลยชำระเงินบ้างแล้วยังค้างอยู่ 470 บาท จำเลยทำสัญญาว่าจะชำระให้เสร็จในเดือน 9 ปีนั้น แต่จำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงฟ้องเรียกเงินที่ค้างนั้น ศาลล่างทั้งสองตัดสินให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ตามฟ้อง จำเลยฎีกาว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความตาม ม. 165 อนุมาตรา 1 ซึ่งมีกำหนด 2 ปี แลเรื่องอายุความเป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลย อ้าง ม. 165 อนุมาตรา 1 ขึ้นตัดฟ้องจำเลยก็ต้องนำสืบว่าโจทก์เป็นบุคคลจำพวกที่กฎหมายได้ระบุไว้หาใช่หน้าที่โจทก์ไม่ แต่เมื่อคดีไม่ปรากฎว่าโจทก์มีอาชีพเป็นพ่อค้าตามที่ระบุไว้โจทก์ก็ไม่จำเป็นต้องนำสืบว่าการ ซื้อขาย ไม้นี้เป็นกาทำเพื่ออุตสาหกรรมของฝ่ายลูกหนี้อันมีอายุความ 5 ปี เพราะฉะนั้นคดีนี้ควรถือเอาอายุความตาม ม. 164 ซึ่งมีกำหนด 10 ปี ข้อตัดฟ้องจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงตัดสินยืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 796/2475 นายวัน แซ่จิว โจทก์ นายผล ศรีเรือง จำเลย ป.พ.พ. ม. 165