ฎีกาที่ 461/2475
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
โจทก์จำเลยเป็นพ่อค้าเย็บจากขายด้วยกัน จำเลยซื้อเชื่อจากไปจากโจทก์เรียกว่าเพื่ออุสาหะกรรมของจำเลยกำหนด อายุความ 5 ปี ไม่ใช่ 2 ปี (รับสภาพหนี้ตาม ม. 172 ถ้าทำด้วยปากเปล่าใช้ไม่ได้ ปรากฎในรายงานประชุมใหญ่ครั้งที่ 4/ 75)
ย่อยาว
โจทก์จำเลยต่างมีอาชีพในการเย็บจากมุงหลังคาขายด้วยกัน เมื่อปลายปี พ.ศ. 2469 จำเลยซื้อเชื่อจากของโจทก์ไปเพื่อขายอีกทอดหนึ่งเพราะจากจำเลยขาดมือ จำเลยไม่ใช้เงิน โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2473 ศาลเดิมว่าคดีขาด อายุความ ตาม ม. 165 ข้อ 1 ซึ่งมี อายุความ 2 ปี ศาลฎีกาเห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาด อายุความ เพราะคดีนี้โจทก์จำเลยมีอาชีพในการเย็บจากขายด้วยกัน การซื้อเชื่อจากจึงเป็นไปเพื่ออุตสาหะกรรมของฝ่ายลูกหนี้เอง คดีเข้า ม. 165 วรรคสุดท้ายซึ่งกำหนด อายุความ 5 ปี ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 461/2475 นายเฮง โจทก์ นายแปลก จำเลย ป.พ.พ. ม. 165-172