ฎีกาที่ 936-937/2474
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ขายฝากเกิน 10 ปีที่ย่อมหลุดเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ซึ่งฝาก โฉนดออกทับที่คนอื่น รับจำนองโดยซื้อตามโฉนดที่ออกทับที่คนอื่นไม่มีผล
ย่อยาว
ได้ความว่า จ.บิดาจำเลยทำสัญญาขายฝาก ที่ดิน ไว้แก่ผู้ร้องเมื่อ ร.ศ.127 เมื่อ พ.ศ.2470 จ.แจ้งความเท็จขอออกโฉนด ที่ดิน แลทำสัญญาให้แก่จำเลย ภายหลังจำเลยได้ทำสัญญาจำนองไว้กับโจทก์เมื่อ พ.ศ.2470 ศาลพิพากษาให้ที่หลุดเป็นกรรมสิทธิ์แก่ผู้ร้อง ฝ่ายโจทก์ฟ้องเรียกเงินจากจำเลยตามสัญญาจำนองจำเลยทำยอม โจทก์จึงยึด ที่ดิน เพื่อขายทอดตลาด ผู้ร้องขัดทรัพย์ขอให้ถอนการยึด ฎีกาตัดสินว่า ที่หลุดเป็นสิทธิ์แก่ผู้ร้องเมื่อ พ.ศ.2461จำเลยไม่มีกรรมสิทธิ์ใน ที่ดิน ตามโฉนด โจทก์ผู้รับจำนองหามีสิทธิ์ดีกว่าผู้ร้องไม่ เพราะโฉนดออกทับที่ของผุ้ร้องเมื่อโจทก์จะยึดที่รายนี้ ก็ให้นำเงินมาไถ่ถอนการขายฝากเสียก่อน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 936 - 937/2474 นายยิ้ม แลนายสุก โจทก์ นางแผ้ว แลนางสวน จำเลย นายแทน ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 494 - 702