ฎีกาที่ 929/2474
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ความผิดตามมาตรานี้ต้องปรากฎว่าจำเลยรู้แล้วว่าข้อความนั้นเป็นเท็จจึงจะมีผิด
ย่อยาว
ในวันที่โจทก์หา น. กับ ท.ไปทำหนังสือสัญญาโอนขาย ที่ดิน ให้ ป. โดย น. กับ ท.ปลอมตัวเป็น อ.แล ข.เจ้าของโฉนด ในวันนั้นจำเลยไปที่หอทะเบียนเพื่อขอรับมฤดก ที่ดิน ของบิดาจำเลย น.กับ ท.ได้วานจำเลยให้ลงชื่อเป็นพะยานในสัญญาซื้อขาย แต่จำเลยหารู้จัก น. หรือ อ.เจ้าของโฉนดไม่ จำเลยเสียอ้อนวอน น.ไม่ได้ จึงลงชื่อเป็นพะยานให้ ต่อมาจึงปรากฎว่า น.กับ ท.ปลอมตัวไปทำสัญญาโอนขาย ที่ดิน ดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดฐานเป็นพะยานเท็จตาม ม.226 หรือไม่. ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิดเพราะตาม ม.226 จะต้องปรากฎว่าจำเลยรู้ว่าข้อความนั้นเป็นความเท็จบอกให้เจ้าพนักงานผู้มีตำแหน่งทำการตามหน้าที่จดลงไว้ แต่คดีนี้จำเลยหารู้ความเท็จอย่างใดไม่ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 929/2474 อัยยการฉะเชิงเทรา โจทก์ นายไข่ เถิ่งอุดม จำเลย อาชญา ม. 226