ฎีกาที่ 336/2474

ยกเลิกกฎหมายเก่าเพียงใด ของฉะบับเก่าไม่ได้กล่าวว่าสัญญา ค้ำประกัน ต้องทำเป็นหนังสือ ค้ำประกัน ด้วยวาจาก็ใช้ได้

เรื่องนี้โจทก์ไม่ยอมตวงเข้าขาวให้แก่นางแก้วจำเลยที่ 1 นางเฮียง จำเลยที่ 2 ได้พูดรับรองกับโจทก์ว่าถ้านางแก้วไม่ใช้เงินนางเฮียงจะใช้แทนให้ โจทก์จึงยอมตวงเข้าขายให้เป็ฯเงิน 2115 บาท ปัญหามีว่านางเฮียงจะ้องรับผิดด้วยหรือไม่ เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อใช้ประมวลแพ่งบรรพ 3 ฉะบัยเ่า (พ.ศ.2468) แล้ว แลก่อนใช้ประมวลแพ่งบรรพ 3 ฉะบับใหม่ (พ.ศ.2472) ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยทั้ง 2 ใช้ราคาเข้าให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่านางเฮียงอยู่งในฐานะเป็นผู้ซื้อร่วมกับนางแก้วให้จำเลยทั้ง 2 ใช้เงิน ศาลฎีกาเห็นว่า ป.พ.พ.ม.3 ว่า"ให้ยกเลิกกฎหมายเก่า . . . ส่วนที่บัญญัติไว้แล้วในประมวลกฎหมายนี้" และ ป.พ.พ.บรรพ 3 ฉะบับเก่ามาตรา 680 ก็ได้บัญญติถึงการ ค้ำประกัน แล้ว แต่ไม่ได้กล่าวว่าต้องทำเป็นหนังสือ เพราะฉะนั้นการ ค้ำประกัน ด้วยวาจาก็ใช้ได้นางเฮียงต้องรับผิดในฐานที่เป็นผู้ ค้ำประกัน นางแก้ว ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 336/2474 นางเขียว โจทก์ นางแก้ว นางเฮียง จำเลย ป.พ.พ. ม. 3 , ม. 680