ฎีกาที่ 113/2474
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
คำอนุญาตไม่จำต้องบ่งถึงตัวทรัพย์ฉะเพาะสิ่งก็ใช้ได้ เพียงแต่อนุญาตทั่วไปก็พอ ปัญหาข้อกฎหมาย
ย่อยาว
เรื่องนี้ปรากฏว่าภรรยาจำเลยที่ 1 ได้ เอาที่ดินไป จำนอง ไว้กับโจทก์ โดยจำเลยที่ 1 ได้มีจดหมายถึงโจทก์ว่าขอบใจที่โจทก์รับรองจะให้เงินและส่วนนาที่จะตีเปนประกันนั้นจำเลยที่ 1 ก็ไม่ขัดข้อง ภายหลังภรรยาจำเลยที่ 1 ตาย โจทก์จึงฟ้องเรียกเงิน 240 บาทกับดอกเบี้ย ศาลล่างทั้ง 2 ตัดสินให้โจทก์ชนะ จำเลยที่ 1 ฎีกาข้อกฎหมายว่า จดหมายที่กล่าวนั้นไม่ใช่คำอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยมีไปถึงโจทก์เปนคำอนุญาตยอมให้ ภรรยาตนทำนิติกรรมแล้ว และไม่จำเปนจะต้องบ่งถึงตัวทรัพย์เปนสิ่ง ๆ ไปดังที่จำเลยเถียงมาในฎีกา และเมื่อจำเลยอนุญาตแล้วก็ไม่จำต้องทำเปนใบมอบฉันทะอีก จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2474 นางเวิ้ง ชนะพาล โจทก์ ขุนรองแพ่งที่ 1 นางเนียบ ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 38 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469